AirWind

Binyag ni Jam

2008-12-10T02:51:00.010+08:00

Nadagdagan na naman ang tropa namin nung Highschool. Bininyagan ang first baby ni Russelle.

Hindi ako naabot sa Simbahan, kaya sa reception na lang ako sa bahay humabol.

Welcome to the christian world "Jamro Nikolai Seth."

"The new Christian"

"The Ninang's!"

"Ang imoterang bata ng araw na yun"

'My other inaanak"

"Mommy Russ and Baby Jam"

"The Souvenir"

Trinoma with College friends

2008-12-03T22:11:00.018+08:00

Madalang nang mangyari na magkita-kita kaming magkakabarkada nung college.

At isa ito sa mga yun.

Kumain sa Marina na may libreng masahe.

Nagkape sa Coffee Bean na libre ni Pol at Tristan

Umiinom sa Gilligan's.

Nagtawanan, may umiyak at walang humpay na nag reminisce.

"Present sina Pauline, Rey, Pol at Tristan"

"Oi kilig"

"Hala sige kain"

"Virgin ... Wehehe"

"Kape muna, habang nagiintay ng turn sa Gilligan's"

"Tsika muna, tagal nung kape e"

"May epekto ang kape kay Pol"

"Lasheng na!!!"

Baguio Trip

2008-12-01T23:13:00.005+08:00

Share ko lang yung mga pics na kinuha ko sa Baguio trip namin last November 20-21, 2008.

"Overlooking"

"Tam-Awan Village"

"Bahay sa gilid ng Bundok"

"Easter Weaving"

"Maryknoll Ecological Sanctuary"

Photos taken using my Canon Ixus 70

Edited photos using Picnik

Deviant

2008-11-26T22:34:00.005+08:00

Nagkakapag upload na rin ako ulit sa Deviantart ko.

Nageenjoy ako sa pagkuha ng litrato. Kahit naka point & shoot lang ako, kinakarir ko talaga ang pagkuha ng litrato. Maganda naman ang feedback ng mga friends ko so im happy.

Feel free to browse on my gallery .... iwan na rin kayo comments kong meron man. Pangit man o magandang comments are certainly welcome.

Click "HERE" for my site.

"Sample"

I also want to share yung mga website's na naging inspirasyon ko:

>>> Joseph

>>> Sir Jeff

Salamat

Update!

2008-11-25T23:25:00.004+08:00

Ito na ata ang pinakamatagal kung hindi nag blog. Naging busy ako sa multiply site ko at pag kuha ng pictures. Gusto ko man i-post dito yung mga pics e natatagalan at nahihirapan ako sa pagupload. Bukod pa sa hirap akong i-ayos yung mga pics sa site.

Pero ito ako nagbabalik. Ika nga ni ni Ka Gary V "babalik at babalik ka rin" wehehe.

Bilang unang post (una daw, wehehe) tingnan nyo na lang yung mga pics na kinuha ko sa ilang buwan na nawala ako.

Mahilig kong gawing test subject ang dalawa kong makulit na Apo. Opo apo ko na po sila. Wehehe

Nagbirthday ako sa Al's Bar (BF Homes, PQ) kasama ang mga bagong kong kaibigan sila Janice at OJ. Nakilala ko sila sa Multiply

Dumating ang mga pinsan ko from Canada kasama ang mga asawa nila

Pumunta sa UP diliman para suportahan ang exhibit ni Dada

Nakipagkita kina Mia at Stephen nang umuwi sila from Singapore

Tumambay sa Trinoma

Nakipag-get-together sa mga Client Logic friends ko

Bumisita sa Mahal kong Ina

Nagenjoy manood ng mga Cosplay Events

Higit sa lahat nag-enjoy at nakipaglaro sa tadhana. Nakisabay sa indayog ng buhay.

Dalawang taon na akong nakatirang mag-isa dito sa pilipinas. Walang magulang. Walang kapatid.

Lakas nang loob at paniniwala sa taas ang naging sandalan ko.

Maraming Salamat

Truth or Dare

2008-08-26T05:58:00.004+08:00

Nayaya ako ng mga bago kung kaibigan sa Multiply na gumimik last Saturday sa 1920's sa may Sgt. Esguerra malapit sa ABS-CBN. Tutal ayoko naman masayang ang dayoff ko at kasama naman si Larry sumama na rin ako.

7pm-8pm ang usapan naming magkita. Pero 7:30pm e nasa bahay pa ako at nanonood ng celebrity duets season 2 ng channel 7. Iniintay ko si Bayani Fernandong kumanta. Wehehe.

Nakarating siguro ako dun sa lugar ng 8:30pm na. Ok pa naman kasi pasimula pa rin naman ang kainan at inuman.

"Si Juls, Oj at Larry"

"Chill lang sina Aryan at Cathy"

"Hindi ko sila kilala, sila yung mga nakaupo sa kabilang table"

"Loner kuno si Oj"

"Kinembotan tuloy ni Juls"

"Kembot lang talaga ni Juls ang gamot, wehehe"

"Chicks ni Larry .. ampotah"

"Bar Promo ... Laking tipid, diba?

"Oi kinilig"

Juvenile

2008-08-21T22:15:00.001+08:00

Napagtripan kong gawin subject ang tropa ng inaanak ko.

Sabi ko sa kanila ipapadala ko sa bantay bata yung mga piktyur na ito. Wehehe

Happy Birthday Nanay

2008-08-19T21:46:00.008+08:00

Nung linggo nag celebrate si Nanay ng kayang ika-63 na kaarawan. Wala man ang mga kapatid ko rito sinamahan ako ng mga mabubuti kong kaibigan at kapitbahay sa kanyang bagong tahanan.

Ang ganda ng ilaw doon sa sementeryo kaya naman sinamantala ko nang kumuha ng mga litrato.

Photo Ops

2008-08-16T02:15:00.003+08:00

Pahinga muna ako sa blog tutal wala rin naman akong masususlat na matitinong post.

Sa mga dumalaw at nagiwan ng komento maraming salamat. Nakakataba ng puso ang pagbigya niyo ng panahon sa akin. Pasensya at hindi ako nadadalaw sa mga site niyo. Hayaan niyo makakabawi rin ako.

Sa ngayon post ko na lang yung mga piktyur na kinuha ko sa bago kong camera. Nilalaro ko yung macro setting ng camera.

Salamat ulit ate sa regalo, sana DSLR na sa susunod. Wehehe

Ni edit ko yung exposure ng mga pics gamit picnik

Enjoy!!!

Photo Manipulation

2008-07-24T20:55:00.014+08:00

Wala akong magawa nung training namin kaya naman hiniram ko yung N95 ni brine para kumuha ng ramdoms photographs. After that ginamit ko yung free online photo editing SW ng picnik para i-manipulate yung mga raw pictures to something else.

"Before"

"After"

"Before"

"After"

"Before"

"After"

"Before"
"After"

"Before"

"After"

Pilipinas Kong Mahal?

2008-07-16T19:11:00.006+08:00

Kamusta naman ang pinas? Kung di ba naman talaga ako mababadtrip o. Tumaas na naman ang pamasahe sa dyip. From 8 pesos e 8.50 pesos na. Sabi sa balita matagal na daw pinepetisyon yan ng mga dyipni drivers, ngayon lang naaprobahan. Mababa pa nga raw iyon kung tutuusin kasi mag fifile sila ulit ng petisyon para gawing 10 pesos na ang pamasahe. Lintik! Napaka selfish naman ata nung move na yun. Langya sa tuwing magtataas ng gasolina heto ang mga drive orgs na magplaplano ng mass transporation rally para mapayagan silang magtaas ng pamasahe. Di ba nila alam na may kaanak din silang namamasahe?

Ang sa akin lang naman, imbes na magwelga sila tungkol sa pagtaas ng pamasahe? Why not idamay na rin nila ang pagtaas ng sweldo naming mga manggagawa. Tingnan mo mas mapapakinggan naman talaga sila, dahil malaking perwisyo kung walang dyipni na byabyahe sa kalsada. Di tulad ng mga unyon ng manggagawa, kailangan pang lumiban sa opisina makasama lang sa mga rally na yan. Di rin naman pakikinggan.

Eto ang bagong balak gawin ng gobyerno, ang gawing 80 pesos ang bayad sa mga empleyado ng opisina. Dyos ko po! E ang bigas nga 45 pesos per kilo (eto na yun pinaka matino a), tapos 80 pesos? Asus! Saan kaya pupulot ng karadagan pera ang mga pinoy para sa pang-ulam? Sinubukan ko ngang bumili ng NFA, naku naman 18.50 pesos nga per kilo di mo naman makain. Eto yung mga tipong durog, marumi at may amoy na bigas. Hindi sa nagiinarte ako, sa akin lang naman makakatipid ka nga di mo naman makakain.

Eto pa, ang bill naman sa tubig na kadalasan di umaabot ng 1000 pesos ay sa ngayo'y pumapalo sa halaga 1600 pesos. Nagsimula ang biglaan pag taas ng pinalitan ang mga linya at metro ng kuntador sa lugar namin. Huwag nilang sabihin na iba ang kunsumo namin ngayong nakalipas ng buwan kaya ganun na lang kalaki at akyat ng presyo. Naku naman! Sino ba naman ang hindi iinit ang ulo nyan. Mahigit 10 taon na gumagamit at nagbabayad kami ng wala pang 1000 pesos ngayon makalipas lang ng isang buwan pagkatapos nilang palitan ang kuntador e sisingilin nila kami ng 1600 pesos. Tsk tsk tsk ...

Ay naku ... Kamusta ka na talaga Pilipinas???

Fun Post

2008-07-11T02:23:00.002+08:00

Stolen from him:

A Shuffle Survey
1. Shuffle your iPod/MP3 player/iTunes/Whatever else you have.
2. Answer the questions by the song title that comes up.
3. Don't cheat, it makes everything more fun!

[One] What is your life going to be like in five years?
Lost by Michael Buble - huh? wag naman sana

[Two] How is your love life going for you right now?
You Give Me Something by James - TAMA! Pahinge?!!

[Three] What pisses you off the most about the opposite sex?
Party People by Nelly - Ayoko talaga sa mga sobrang wild di ko kaya. Wehehe

[Four] What do your parents really think of you?
Baby Love by Nicole - Yup .. Im their bunso

[Five] What do you think about the world and its current state?
You Guardian Angel by The Red Jumpsuit Apparatus - I dont think so.

[Six] What is the worst thing that's ever happened to you?
Goodbye by Richard Poon - Sino ba naman ang hindi malulungkot sa pamamaalam :(

[Seven] What will your first/next time having sex be like?
Home by Chris Daugthry - Homerun!!! Wehehe

[Eight] What is your main goal in life?
Way Back Into Love by Hugh Grant - I always feel alone, maybe this is the right time.

[Nine] What do the girls at your school think of your looks?
Feedback by Janet Jackson - Redundant....

[Ten] What do you really want in life?
Over It by Katherine McPhee - Oi wala akong balak a :o

[Eleven] How are you going to get far in life?
Umbrella by Rihanna - You'll never know when you need one ;p

[Twelve] What do say when you're in a bad mood?
Panaginip by Wake Up Your Seatmate - Its all just a dream.

[Thirteen] What about when you are really happy?
First Time by Lifehouse - I think so... pede

[Fourteen] What do you think of yourself in general?
Never Find A Love like This by Natasha Bedingfield - Di ko ito na getz .. wehehe

[Fifteen] What is your life's theme song?
Girlfriend by Marie Digby - Hahahaha

[Sixteen] What are you going to do this weekend?
Call Me Irresponsible by Michael Buble - Been lazy for the past few weeks.

[Seventeen] How can you try and make yourself happy?
Photograph by Nickelback - Match na match ito .. i always wanted to study photography.

[Eighteen] What song will they play at your wedding?
Stop & Stare by One Republic - Hindi kasi sila maniniwala. Wehehe

[Nineteen] What about your funeral?
Naalala by Richard Poon - Bagay ...

[Twenty] What or who makes you the most happy?
Take You There by Sean Kingston - TARA! Samahan kita dun sa nagpapasaya sa akin.

[Twenty One] What am I even doing on this Earth?
Rehab by Amy Winehouse - This place is one hell of a big rehab.

[Twenty Two] How am I going to die?
Me and Mrs. Jones by Michael Buble - Papatayin ako ni Mrs. Jones? Hala?!!

[Twenty Three] What is some good advice?
Realize by Colbie Caillat - This is very applicable.

[Twenty Four] & What's some advice you'd never take?
Crazy Over You by 112 - I will never go crazy for something or someone.

[Twenty Five] Will you ever have children?
More Than Anyone by Gavin DeGraw - Padamihan tayo.

[Twenty Six] What is high school like for you or what will it be like?
Glamorous by Fergie - Medyo!

[Twenty Seven] How are you feeling today?
Empty by The Click Five - Tama ito! Empty stomach... wehehe

[Twenty Eight] What's your general outlook on life?
Beautiful Girls by Sean Kingston - Manyak! Hahaha

[Twenty Nine] What are your last words going to be?
Deja Vu by Beyonce - Hmmmm..... nah!

[Thirty] What song is going to be stuck in your head all day?
Wonderful Tonight by Michael Buble - Hindi ito totoo .. wehehe

Natuwa naman ako ... wehehe ... salamat dun sa pinagkuhanan ko. I dont think kilala niya ako. :)

Everybody is talking about Frank

2008-06-23T05:57:00.010+08:00

Ayan tumama rin ang panahon. Umuulan na ulit. Di ko sinasabi na gusto ko ang Bagyo a, but i really miss the rain yun nga lang nasobrahan naman ata, binigyan tayo ng bagyo. Wehehe .... tutsal ang name ng bagyo a? Frank ... nasaan na sila Dodong at Melenyo? Wehehe.

Nung nakaraang araw kahit sobrang lakas ng ulan e pinapasok pa rin kami sa opisina. Lam mo naman sa call center? Walang bagyo-bagyo o holiday. No choice, nagbaon ako ng payong at jacket. Buti naman at nung papasok ako e wala pang masyadong ulan ambon pa lang. Humagupit ang bagyo bandang madaling araw na. Kahit nasa loob kami ng opisina mararamdam mo ang kakaibang lamig, di yung galing sa aircon a? Ang sarap tuloy matulog. Paglabas namin ng opisina para mag break. Ayun sumisipol na ang hangin at basang-basa na nang ulan yung harap ng opisina namin.

Alas siyite ng umaga ang labas ko. Napagdesisyonan ng opisina na mag-hire ng bus na maghahatid sa aming mga emplayado sa mga piling lugar. E tiga-QC ako tapos ang huling station na hihintuan ng bus e Cubao. Bitin! Wala rin ... Mga 3 sakay pa ako mula roon. Sabi ko hindi maganda ito, malamang makarating nga ako ng Cubao pero maiistranded din naman ako mula roon. Tinext ko si Laryuki, sabi ko punta muna ako sa bahay nila para magpalipas ng ulan tutal malapit lang naman ang bahay niya sa Cubao. Habang hiniintay ko ang sagot niya, tumawag ang pinsan ko at sinabing sumabay na lang daw ako sa asawa niya pauwi ihahatid daw ng asawa niya ang pamangkin ko dito malapit sa opis namin. Ligtas!!! Sobrang laking pasalamat ko. Ni text ko ulit si Laryuki para sabihin salamat at hindi na ako makakapunta sa bahay nila.

Alas niwebe na ng dumating ang pinsan ko sa opisina. Sa Edsa daw ang daan namin dahil siguradong lubog na ang Maynila sa mga oras na yun. Sa daan, maraming puno ang talaga naman hugot ang ugat mula sa lupa. Mga poste ng kuryenteng tumumba. Natakot ako para sa bahay ko.

Alas diyes ng makarating kami sa bahay. Ilang baha din ang dinaanan namin bago makauwi. Buti na lang at hindi tumirik yung sasakyan.

Pagpasok ko ng gate sabi ng maliit kong pamangkin na basang-basa daw ang pinto ng bahay ko. Brownout ang buong lugar namin. Pero nakahinga ako ng malalim nang makita kong walang nilapad na bubong at buo ang dingding ng bahay ko.

Pagkabihis at pagkakain ng agahan, nilapat ko na ang pagod kong likod sa sofa. Di ko namalayan nakatulog na ako sa sipol ng bagyo at paunti-unting anggi ng ulan sa aking mukha.

Tagging Along

2008-06-21T22:12:00.004+08:00

I was tagged by Kat ... thanks again for constantly visiting my site. Wehehe .. Drama!

I was shock "Highschool" akala ko nga pang kinder yung site ko e. Wehehe. Really kapag nag baback track ako ng mga entries ko natatawa ako. Sometimes pa nga i would have second thoughts kung ako ba talaga ang sumulat nun. Wehehe.

Who am i Tagging??? Anyone from my blogroll ...... :)

***** Start Copy Here *****

1. Take the Readability Test for your blog(s) here.
2. Paste the result on your site.
3. Copy and paste this tag on your blog (make sure to include the links).
4. Add you link to this tag.
5. Tag as many friends / readers / victims as you want!

1. Read my Mind 2. Love Me. Hate Me. 3. Airwind 4. Add you link here.

***** End Copy here *****

Confession Session

2008-06-18T22:22:00.004+08:00

Dahil wala akong masyadong ma post lately ... habang naliligo ako kanina napagisipan kong why not mag post ako ng mga personal confession ko dito sa blog ko. Mga bagay na di ko masabi directly sa mga taong nakakasalamuha ko.

Para sa unang confession ko ...

My blag,

Nanghihiram kanina ng pera yung pinsan ko at yung barkada ko nung college ... hindi ko pinahiram yung pinsan ko kasi notorious siya na hindi marunong magbayad .... kaya dun na lang sa barkada ko pinahiram.

Airwind

Blabber

2008-06-16T00:00:00.008+08:00

Nothing to post .. ask me why? Well my constant answer will be "im so tired and occupied that i dont have any time to think of what i can post"

How long had i been blogging? Around 4 years now, that is if you are counting my lapses.

What do i want to talk about? *thinking*

About me?

Well i did post about me going to gym before. I started 8 months ago.

So what has change? Buff na ba ako? Nah ..... i dont even wish to have big muscle. Tingin ko kasi di bagay sa akin. With my height of 5'4 and to have a bulky .. muscular muscle. I think i will look like a turtle. Wehehe. No offence. I always wanted to have just a lean kind of muscle and flat stomach. So do i hit my goal yet? Well, when i started i weight around 160 to 170 Lbs but the last time i weight im on my 135 lbs mark. No bad if your going to ask me. My waist loss to inches from 32 im down to 30. Im hearing you asking for my pics. Well ..... let me say im i have loads of them here at my blog. But you wont see any pictures of me without my shirt off and flexing my muscle. Wehehe ..... Asa!!!

Now that made me think of posting my before and after picture.

Uhmmm ... maybe not ... :)

TV-holic

2008-05-24T22:21:00.017+08:00

When i started working again here in the Phils I was drawn by my new officemates to watch american TV series. Na hook na naman ako sa kanila. Before i used to watch TV series and just to name some of them there is Charmed, Scrub, Smallville at CSI.

Pero this time. Ibang level ang pag ka hook ko sa mga series. Yung bang ni dodownload ko agad yung latest episodes online para lang maupdate ko yung sarili ko. I even have there US schedule para alam ko kung kelan ko dapat idownload. Kapag malas at walang mai-download. I often visit streaming websites as well para lang makapanood ako at hindi mahuli.

So im sharing to you the list of my favorite US TV series:

The series tells the stories of ordinary individuals who discover that they have superhuman abilities, and also explores how these people adapt to the changes these abilities bring, and their roles in preventing catastrophes and saving humanity.

The story revolves around a man who was sentenced to death for a crime he did not commit and his brother's elaborate plan to help him escape his death sentence.

The series revolves around Dr. Meredith Grey, who began the show as a surgical intern at Seattle Grace Hospital in Seattle.

Set and produced in Miami, the series centers on Dexter Morgan, a serial killer who works for the Miami Metro Police Department as a blood spatter analyst.

It follows the life of the unglamorous but good-natured Betty Suarez, and her incongruous job at the ultra-chic New York City fashion magazine Mode.

Earl J. Hickey, a petty crook with occasional run-ins with the law, whose newly won $100,000 lottery ticket is lost when he is hit by a car. While lying in his hospital bed after the accident, he develops a belief in the concept of karma when he hears about it during an episode of Last Call with Carson Daly. He decides he wants to turn his life around and makes a lisy of all the bad things he's ever done. He sees this as a sign and, with his new lucky money, he proceeds to cross items off that list, one-by-one, by doing good deeds to atone for them

Eli Stone is an attorney who in the first episode is discovered to have an inoperable brain aneurysm which is causing hallucinations. Eli's acupuncturist, Dr. Chen, suggests that his hallucinations are actually divinely inspired visions of the future.

Gossip Girl revolves around the lives of socialite young adults growing up on New York's Upper East side who attend elite academic institutions while dealing with sex, drugs, jealousy, and other teenage issues. It has been confirmed that Gossip Girl will have a second season airing in fall 2008 with 24 new episodes.

The series is about an "average computer-whiz-next-door" who receives an encoded e-mail from an old college friend now working in the CIA; the message embeds the only remaining copy of the world's greatest spy secrets into Chuck's brain.

Information about the TV series were grabbed from wikipedia.org

If your interested of downloading episodes of the following series click this (TADAH!!)

Tropahan - Kembotan

2008-05-18T09:26:00.007+08:00

"Trident Outing 08 (Matabungkay Beach Resort)"

Wala talagang tatalo sa mga tropa ko sa Trident. Akalain mo ilang taon na ang nakalipas ng magresign ako doon sa kompanyang yun. Pero ang namuong pagkakaibigan namin lahat ay di pa rin nabubura.

Marami ngang nagtataka lalo na yung mga boss namin at kasamahan noon kung paano namin nagagawang magkontakan pa rin lalo pa't iba-iba na ang linya ng trabaho namin.

Isa lang ang sagot ko dyan. Kung gusto may paraan kung ayaw may dahilan.

Maraming salamat ulit sa inyo. Naging kumpleto ang summer vacation ko sa outing na ito.

Muli salamat sa iyo/inyo ...

Ponyang at Eric
iba ka walang tatalo sa kakembotan mo. Busy ka man alam ko kaunting text o tawag ko lang nandyan ka na agad. Eric, galing mo tsong makisama, parang matagal ka na namin katropa.

Laryuki
hari ka man ng kabastusan, malupit ka pa rin na kaibigan. Ikaw yung tipong game sa lahat. Bukod tangi kang 'Lalaking Kaladkarin."

Butsok
madalas man kitang asarin alam ko naman na alam mong katuwaan lang yun. Patawarin mo ako.

Evie, Mike at Tim
isa lang masasabi ko Amazing. Nakita ko sa anak niyong si Tim kung gaano kayo ka responsableng magulang. Bilib ako. Di ko maisip ang outing ng tropa ng wala kayong mag-asawa.

Len
hands down ako sa iyo. Bow na bow. Tama si larry kapag ikaw ang nagplano hindi ako dapat mag-alala. Di ako nagutom sa outing na ito dahil sa iyo.

Dada at Al
proud ako na naging kaibigan ko si Dada masipag at mabuting anak kahit sa tingin ko sobra na. Salamat sa pag drawing mo sa akin ng sperm na henna. Kay Al ikaw ang bagong salta sa tropa pero panalo ka tsong di ka nagpaewan sa ere.

Jel
madalang man tayong magkita ... iba pa rin ang dating lalo na kapag nagsama-sama na tayong lahat ulit. Parang hindi rin tayo nagkakahiwalay.

Sol
salamat sa pagsama. Sana natuwa ka sa pagpasyal na ginawa natin. Ang sarap ng adobo mo. Sa susunod damihan mo ang pagdala.

Para sa iba pag piktyurs ito ang link sa multiply

What's with the name?

2008-05-18T09:10:00.005+08:00

Ni tag ako ng katotong Watson ko. Pasensya na po kung natagalan ang sagot ko.

Yung "KillerPatatas" ay nakuha ko dun sa dati kong trabaho sa Epldt. Isang call center sa Makati.

Tinawag ang batch namin na Spuds na nickname ng potato. So lahat ng batchmate ko ay gumawa ng email sa yahoo na may relasyon sa patatas. Kaya ayon .... KillerPatatas, nothing really special there. Wehehe.

The name AirWind, came from my real name which is Erwin. Ginawan ako ng lettering nung dating kong ka opisina at imbes na Erwin ang nakalagay e AirWind. Kaya ayon, nagka ideya akong ipangalan yun sa blog ko.

Ang sa akin recall is still much better than anything else. Kapag may nanghihingi nga ng email ko. Napapangiti sila at talaga namang madali nilang natatandaan.

Ilocos Trip Day 5

2008-04-28T00:51:00.003+08:00

Umaga pa lang ng April 6 ay nag-ayos na kami. Maglilibot kami sa Vigan.

"Vigan Church"

"Vigan sa Umaga"

Isang oras at kalahati lang ang byahe mula Sta. Maria, Ilocos Sur papuntang Vigan.

Pagkatapos ng lunch, diretso kami sa plaza. Napagdesisyonan ng tropa na mas maganda maglibot ng Vigan sakay ng kalesa. First time ko yun makasakay ng kalesa. Sabi ng mama Php 150 lang daw kada oras. Aba'y mura kumpara sa intramuros na Php 300.

Una naming pinuntahan ang Bantay Bell Tower, may bayad ng 20 pesos ang pagpasok. Para daw sa maintenance.

"Bantay Bell Tower"

Sinunod namin ang Pottery place, nag-iisa lang ang mama nung oras na yun. Kaya naman reklamo niya ang unang tumambad sa amin. Inabutan ng kasama ko ng 20 pesos pang merienda.

"Talent"

Lumibot pa ang kalesa sa hidden garden, na hindi naman kami tumagal kasi tindahan lang naman ito ng mga halaman di ko lam kung bakit pa dito dinadala ang mga turista. Malamang sa malamang parang kainin yung oras. Pano ba naman malayo ang lokasyon ng hidden garden from the pottery place.

Dadaan pa sana kami ng Baluarte nung mama. Pero sinabihan na namin siya inde na at bumalik na kami sa plaza. Binigalan pa lalo nung mamang kutsero ang pamaneho niya sa kabayo niya. *sigh*

Sakay ng kotse ni Gus tumungo na kami sa Baluarte ang famous na bahay ni Chavit Singson. Huling lugar na pinuntahan namin sa Ilocos.

"Baluarte"

Huling stop bago umuwi ay pumunta muna kami sa tindahan ng kornik, empanada at bagnet ... Sobrang nag enjoy talaga ako sa trip ko sa Ilocos. Nagpapasalamat ako kina Gus at Liza .. Da best talaga kayo :)

"Bye Bye ... Ilocos"

Ilocos Trip Day 4

2008-04-25T20:22:00.008+08:00

We only stayed for 2 days sa Polaris resort. As early as 9am we pack our things and check-out of the resort. Mahirap man magpaalam sa Pagudpud .. ubos na ang budget kaya balik na kami pauwi.

"Last Look sa Pagudpud"

Babalik ulit kami sa bahay ng Tito ni Gus sa Sta. Maria, Ilocos Sur dahil may dalawang araw pa kaming natitira para pasyalan ang iba pang lugar sa Ilocos. So another 6 hours ride pabalik.

Lunch time, huminto muna kami ng Laoag to eat. Naghahanap kami ng masarap na makakainan ng ever-famous na Bagnet ng Ilocos. So off we drive around the city looking for a place who serves Native Ilocos Delicacies.

Natagpuan namin ang isang Resto with the name "SARAMSAM" kung di ko pa nalilimutan it was along JP Rizal St. Don't be fooled by the way the resto look on the outside kasi hanep sa cozy at ganda ng interior sa loob. The Resto doesn't only cater food but its also an antique house wherein all the things inside the Resto can be purchased and that includes the chairs, table and even the plate where they serve the food.

"Isa ito sa mga Lamesa"

"Busog Yum3x"

We ordered Monggo and of course Bagnet (they call it chicharon with KBL on the menu) as our main dish. Our panghimagas is pizza and we have Ice Tea with Basil leaves for refreshment. Sobrang nabusog kami sa sarap ng food at di namin maiwasan ni Liz na hindi magkuhanan ng pictures sa loob ng resto sa sobrang impress kami sa ganda.

After lunch, off we went to several landmarks that you can visit sa Laoag. First stop was Fort Ilocandia Resort. It was actually a casino/hotel place. Ang ganda nung lugar. Libre ang pumasok at mamasyal sa loob ng resort. Nakapunta pa nga kami sa Mini Zoo, Driving range, Pool side at yung lugar na maraming pine trees tulad ng Baguio.

"Fort Ilocandia Resort"

Sunod hinanap namin ang Malacanang of the North o ang bahay ng mga Marcos. Dito medyo nahirapan at natagalan kaming hanapin. Sa kakahanap narating namin ang Paoay Church ng di sinasadya ... baba kami at syempre kodakan session ulit.

"Paoay Church"

Nagtanong na kami kung nasaan ang Malacanang of the North ang sabi nung tindera sa tabi ng Paoay Church, lumagpas na raw kami. Maniobra naman si Gus pabalik ng Fort Ilocandia. Malapit sa Lake ang bahay ng mga Marcos, so as soon as makita mo ang lake malapit ka na.

"Mga Bisita ng mga Marcos"

"Photoshoot sa Bahay ng mga Marcos"

Sunod na stop ng tropa ay ang Marcos Shrine, naghahabol kami ng oras dahil hanggang 5pm lang ang Shrine, 4:30 na ng umalis kami sa Malacanang of the North. Di rin namin alam ang papunta. Sumunod lang kami sa mga signs at nagtanong. Saktong 5pm nakarating kami. Buti na lang napakiusapan ng isang tiga-Maynila na buksan yung Shrine kahit sandali para lang makita namin. Bawal ang kamera sa loob, at tulad ng mga naririnig ko mukhang wax na lang si Marcos at napaka eerie nung lugar may gregorian chant pa na tumutugtog sa background.

"Marcos Shrine"

Huling bayan ng Ilocos Norte ang Badoc, dito makikita ang bahay ng tanyag at bayaning pintor na si Juan Luna. Aba'y palalampasin pa ba namin ito. Sagaran na sa pamamasyal. Off we go to the town of Badoc to look for the house.

Ang masasabi ko lang sa bahay ni Juan Luna, bukad tangi ito sa lahat ng nakita kong well preserve na bahay ng mga bayani. Di man kami nakapasok sa loob dahil sarado na, sulit parin ang pagbisita dahil sobrang ganda at well restore ang bahay sa labas pa lang. Kudos sa mga namamahala.

Tumungo rin kami sa simbahan ng Badoc ang "La Virgen Milagrosa."

"Juan Luna Shrine (Badoc, Ilocos Norte)"

"La Virgen Milagrosa"

Ginabi na kami sa daan, ala 6 na ng gabi e binabagtas pa rin namin ang daan papuntang Vigan. Napagkaisahan ng tropa ang mag dinner na rin doon. Sabi ko, why not? Kakaibang experience Vigan at night.

"Vigan at Night"

"Gutom na Ako"

Past 11pm na kami nakarating sa bahay ng tito ni Gus. Hapong-hapo ako kahit hindi ako ang nagdrive. Naawa ako kay Gus. Pagkatapos maligo. Diretso na ako sa kama at natulog.

"Hulas na kami smile pa rin sa camera"

Kinabukasan balik kami sa bayan ng Vigan pinasyalan namin ang Baluarte, Syquia Mansion, Villa Angela at bibili ng pasalubong sa Calle Crisologo.

Ilocos Trip Day 3

2008-04-25T16:18:00.005+08:00

After swimming for 2-3 hours sa mala kristal na tubig ng Pagudpud at kumain ng lunch. Napagisipan naming pumasyal sa daan papuntang Cagayan Valley. Doon daw makikita ang famous na Patapat bridge at Blue Lagoon Beach.

"Lunch Namin"

"Patapat Bridge"

Napakaganda ng Patapat Bridge, isa lang ang pumasok agad sa isip ko Acapulco ... kasi parang ganun yung nakikita ko sa mga Mexican Telenovela. Yun bang ang highway e nasa gilid ng bangin tapos na pag-gigitnaan ka ng dagat at bundok. Ang ganda!

"Blue Lagoon Beach"

Malakas ang alon sa Blue Lagoon kaya hindi advisable sa mga tulad namin na hindi marunong lumangoy ang mag swimming. Tamang picnic lang kami sa pampang at nanghuli ng suso.

Bukas sa Laoag At Vigan naman ang pasyal namin ....

Ilocos Trip Day 1-2

2008-04-24T17:26:00.006+08:00

Sulit .... yun ang pinakamagandang salita na pede kong gamitin para ilarawan ang Ilocos Trip ko ng limang araw. Kung pagkokomparahin ko yung HK trip ko sa Ilocos ay walang-wala ang HK.

Mahigit dose oras ang byahe mula Maynila patungong Ilocos Sur. Pero sa bilis ng pagmamaneho ng kaibigan kong si Gus, nakuha lang namin ang byahe ng siyam.

Umalis kami ng 7:30AM ng Maynila. Pagkatapos ng dalawang stopover (Tarlac at Agoo) alas 4:30 ng hapon narating namin ang Sta.Maria, Ilocos Sur. Di na kami nagsayang nang panahon. Pagkababa ng gamit sa bahay ng tiyuhin ni Gus ay dumiretso na kami sa Dagat na malapit sa bayan ng Sta. Maria ... ang ganda ng mga kuha namin dahil sa naabutan namin ang paglubog ng araw. Di namin maiwasang di lumundag sa tuwa. Dumaan na rin kami sa simbahan ng Sta. Maria na isang UNESCO site.

Kinabukasan ng 9am bumiyahe na kami papuntang Pagudpud. Aabutin daw ng 6 na oras mula sa Sta. Maria ang byahe patungong dulo ng ng ilocos na kung saan nandoon ang Boracay of the North ang Pagudpud.

Di namin pinalampas ang mga landmarks na madadaanan namin patungo roon. Bumaba kami para kumuha ng litrato sa Quirino Bridge na nagco-connect sa Ilocos Sur at Vigan. Pinasyalan namin ang famous Bojeador Light Tower, naabutan namin si Mang Jun na isa sa mga caretaker ng parola. Sumunod ang Bangui Windmills, na talaga naman pinahanga ako. Di ko inaakala na malaki pala ang mga ito. Akala ko dun sa video ni Regine na mayayakap ko yung pinaka katawan nung windmill. Nagkamali ako.Huminto kami sandali sa isang bayan bago mag Pagudpud para bumili ng tubig at waffles. Sobrang init noon kaya naman excited na kami makita ang dagat at makalangoy.

Pagdating ng Pagudpud. Naglakad-lakad muna kami sa beach para makahanap ng matutuluyan na mura at maayos. Di ko akalain maraming tao pala ang nagpupunta sa Pagudpud. Marami na rin resort doon. At halos lahat mahal. Napili namin ang Polaris Beach Resort. Medyo malayo ito sa mga main resort ng Pagudpud. Pero kung katahimikan at relaxation ang hanap mo i highly suggest Polaris.

Pagka check-in sa resort naghanap na kami ng makakainan. May kamahalan ang pagkain sa resort kaya lumabas kami para maghanap ng kariderya. Maraminng Homestay sa labas ng resort na nagpapaupa ng kwarto at nagluluto ng pagkain. Nakilala namin si Ate Tess. Pinagluto niya kami ng Lobster at Inihaw na Talong.

Bukas naman ang karugtong. Kinabukasan namasyal kami papuntang Patapat Bridge at Blue Lagoon. :)

Here's to You

2008-04-19T18:24:00.007+08:00

While im still working on my Ilocos trip post ... another tag which i grab from laryuki's blog.

Dear Poldo,

I don't really know how to tell you this, but i'll join the monastery. I think I realized it when we skinny dip outside of chicago and I saw you sit at my avacado plant.

I'm sure you're middle-class enough to understand that santa doesnt exist.

I'm returning your contact book to you, but I'll keep your neighbour Martin as a memory.You should also know that I always wanted to break our friendship.

Go Burn,
-Airwind-

Funny!!! Hahaha .....

Instructions:

Do it like this,

Dear (the person who last texted/smsed you).

I don't really know how to tell you this, but ___1___. I think I realized it ___2___ ___3___ and I saw you ___4___ ___5___.

I'm sure you're ___6___ enough to understand ___7___.

I'm returning ___8___ to you, but I'll keep ___9___ as a memory.You should also know that I ___10___ ___11___.

___12___,
-Your name-

1. What's the color of your shirt?
Blue - Our romance is over
Red - Our affair is over
White - I'll join the monastery
Black - I dislike you
Green - Our horoscope doesn't match
Grey - You're a pervert
Yellow - I'm selling myself
Pink - Your nostrils are insulting
Brown - The mafia wants you
No shirt - You're a loser
Other - I'm inlove with your sister

2. Which is your birth month?
January - That night
February - Last year
March - When your dwarf bit me
April - When I tripped on sesame seeds
May - First of May
June - When you put cuffs on me
July - When I threw up
August - When I saw the shrunken head
September - When we skinny dipped
October - When I quoted Santa
November - When your dog ran amok
December - When I changed tennis shoes

3. Which food do you prefer?
Tacos - In your apartment
Pizza - In your camping car
Pasta - Outside of Chicago
Hamburgers - Under the bus
Salad - As you ate enchilada
Chicken - In your closet
Kebab - With Paris Hilton
Fish - In women's clothing
Sandwiches - At the Hare Krishna graduation
Lasagna - At the mental hospital
Hot dog - Under a state of trance
Annat; With George Bush and his wife

4. What's the color of your socks?
Yellow - Hit on
Red - Insult
Black - Ignore
Blue - Knock out
Purple - Pour syrup on
White - Carve your initials into
Grey - Pull the clothes off
Brown - Put leeches on
Orange - Castrate
Pink - Pull the toupee off
Barefoot - Sit at
Other - Drive out

5. What's the color of your underwear?
Black - My best friend
White - My father
Grey - Bill Clinton
Brown - My fart balloon
Purple - My mustard soufflé
Red - Donald Duck
Blue - My avocado plant
Yellow - My penpal in Ghana
Orange - My Kid Rock-collection
Pink - Manchester United's goalkeeper
None - My John F. Kennedy-statue
Other - The crazy monk

6. What do you prefer to watch on TV?
Scrubs; ManO.C.; Emotional
One Tree Hill; Open
Heroes; Frostbitten
Lost; HighHouse; Scarred
Simpsons; Cowardly
The news; Mongolic
Idol; Masochistic
Family Guy; Senile
Top Model; Middle-class
Annat; Ashamed

7. Your mood right now?
Happy - How awful I've felt
Sad - How boring you are
Bored - That Santa doesn't exist
Angry - That your pimples are at the last stage
Depressed - That we're cousins
Excited - That there is no solution to this.
Nervous - The middle-east
Worried - That your Honda sucks
Apathetic - That I did a sex-change
Ashamed - That I'm allergic to your hamster
Cuddly - That I get turned on by garbage men
Overjoyous - That I'm open
Other - That Extreme Home Makeover sucks

8. What's the color of your walls in your bedroom?
White - Your ring
Yellow - Your love letters
Red - Your Darth Vader-poster
Black - Your tame stone
Blue - The couch cushions
Green - The pictures from LA
Orange - Your false teeth
Brown - Your contact book
Grey - Our matching snoopy-bibs
Purple - Your old lottery coupons
Pink - The cut toenails
Other - Your memories from the military service

9. The first letter of your first name?
A/B - Your photo
C/D - The oil stocks
E/F - Your neighbour Martin
G/H - My virginity
I/J - The results of blood-sample
K/L - Your left ear
M/N - Your suicide note
O/P - My common sense
Q/R - Your mom
S/T - Your collection of butterflies
U/V - Your criminal record
W/X - David's tricot outfits
Y/Z - Your grades from college

10. The last letter in your last name?
A/B - Always will remember
C/D - Never will forget
E/F - Always wanted to break
G/H - Never openly mocked
I/J - Always have felt dirty before
K/L - Will tell the authorities about
M/N - Told in my confession today about
O/P - Was interviewed by the Times about
Q/R - Told my psychiatrist about
S/T - Get sick when I think of
U/V - Always will try to forget
W/X - Am better off without
Y/Z - Never liked

11. What do you prefer to drink?
Water- Our friendship
Beer - Senility
Soft drink - A new life as a clone
Soda - The incarnation as an eskimo
Milk - The apartment building
Wine - Cocaine abuse
Cider - A passionate interest for mice
Juice - Oprah Winfrey imitations
Mineral water - Your embarrassing rash
Hot chocolate - Eggplant-fetishism
Whisky - To ruin the second world war
Other - To hate the Boston Celtics

12. To which country would you prefer to go on a vacation?
Thailand - Warm regards
USA - Best regards
England - Fuck off now
Spain - Go and drown yourself
China - Disgusting regards
Germany - With ease
Japan - Go burn
Greece - Your everlasting enemy
Australia - Greetings to your frog Leonard
Egypt - Good luck on your short-term leave from jail
France - In pain
Other - Greetings to your freaky family

Tag Action

2008-03-27T14:23:00.002+08:00

I wasnt Tag but i like this one from Kat ... so im tagging along ....

Looking back 4th Yr High School - Q&A

What section were you?

- Amethyst .... pangalawa sa mataas *ahem* Diamond daw kasi ang una ... katuwa nga kasi nung una kong malaman ung magiging section ko di ko lam ang spelling wehehe.

Who were your seatmates?

- alphabetically arangged kami kaya e F ang first letter ng last name ko kaya sa gitna ako ni Jomar G at Gene F.

Still remember your English teacher?

- oo naman, si Ms. Blaza. Teacher ko rin siya nung second year ako .. siya lang ang nagbigay ng 79 na grade sa akin kaya di ko siya makakalimutan at dahil lang yun sa pang-aasar ko dun sa favorite student niya na may putok. :(

What was your first class?

- Math, adviser ko yung teacher ko kaya madalas sermon lang ang nagagawa namin kesa magklase.

Made friends to the lower years?

- Yes, friendly ako nung highschool and some of my classmates from third year were transferred to lower class. But i dont mind the difference, to me may mga bagay na may alam sila ni hindi ko alam. So i think its fair. Its just numbers.

How was your class schedule?

- pang-umaga ako 7am to 3pm. Pero most of the time nag stay ako sa school up to 5pm kasi naglalaro ako volleyball.

Made any enemies?

- nung 4th year ala ... pero nung second year their is this one guy na binu-bully ako. Ni-iislash nya yung folder ko gamit yung cutter niya. Badtrip yun! Nagsapakan kami sa klase. Ending bugbog ako kasi maliit ako nung highschool.

Who was your favorite teacher?

- Ms. Manalo (Physics) kasi she let us play charade during her time ... wehehe

What sport did you play?

- Volleyball, sumasali pa nga kami ng school intrams and for 2 consecutive year (3rd and 4th yr) kami ang nanalo. Yabang! wehehe

Were you a party animal?

- noon naman di pa party animal ang tawag ... more of haliparot ... hehe .. yung teacher ko nga sa social studies tawag sa akin manok kasi di ako makapag stay sa isang chair lang. Wehehe.

Were you well known in your school?

- within our class OO! At saka dun sa mga naging kaklase ko pero sa buong school, hindi ata ... im an average student.

SKIP CLASSES?

- Yes, THE (Technology and Home Econimics) lalabas kami to play sipa. Pano ba naman tahi ng tahi ng cross stich sa class na yun ... Di ko type .. wehehe

Did you get suspended/expelled?

- Di naman umabot sa suspension .. thank god!

Can you sing the alma mater?

- opcors!!! hanggang ngayon kabisado ko pa!

What was your favorite subject?

- Science, basta i enjoyed exploring things and finding answer to some questions na di mo ma-explain.

Did you go to the dances?

- sumali ako sa Dance Troupe nung second year ako ... we used to compete and do shows sa mga hotels and events. Mga folk dances ang kadalasang sinasayaw namin. Pero i decided to quit nung 3rd year kasi bumaba ang grades ko.

Where did you go most often during breaks?

- there are times na umuuwi ako sa bahay kasi 2 blocks lang naman ang layo ng house namin sa school, kaya lang bawal lumabas kaya kapag di ko nakalusot sa guard sa canteen na lang.

What did you do on the last day of school?

- nagpalitan kami ng letters ng mga classmates ko .... nagsaoli ng toga sa adviser ko ...

Sobrang saya ng Highschool ... tamang walang masyadong intindihin .. parang you are torn between being an adult and still think and act like a kid but still nobody cares ..... *sigh* ang sarap balikan.

Im Home

2008-03-26T13:12:00.008+08:00

Nahihiya ako sa wordpress at sa blogspot. Akalain mo konting glitch lang sa system nila hanap na ako ulit ng bagong blogsite.

Pero eto ako ulit ngayon nagbabalik sa luma kong bahay. Ika nga nila there is no place like home.

Masyado ako nahirapan sa wordpress ... tama si K libre nga yung site but there are some limits. Even the posting part hindi ko ma-gets. Whenever i try to put pics on my post, nagugulo yung entry ko. Nandyang nagiiba ng font, nawawala yung alignment o kaya sabog-sabog talaga sila. *sigh* i miss blogging so much that i just want to do the basic ... none of those thing-a-magic widgets or blah's ... pero hindi ako magsasalita ng tapos. Kasi i might add some later on. Ayoko magsalita ng tapos.

Anong nga bang nangyari sa akin sa mga nakalipas na buwan.

Nung February ... naouting kami ng college friends ko sa Puerto Galera. First time ko makapunta kaya naman nangapa pa kami sa gastusin at lugar na matutuluyan. Ang masasabi ko lang ... maganda ang puerto galera, mura at talaga naman enjoy. Yun nga lang bad timing yung punta namin kasi tag-ulan. 3 days and 2 nights kami doon. Pero dalawang beses lamang kami nakaligo kasi nga may bagyo. Malalim ang dagat at ang lamig. Kaya wala kaming magawa kundi tumambay at uminom na lang sa room namin. Mga 2K lang ata ang nagastos ko lahat ... 1000 pesos sa pamasahe ... 1000 yung room per day (6 kami kaya tig-500 kami) yung rest pagkain at pasalubong. Mura ang pasalubong sa galera at ang pagkain ... hanep di ka magugutom ang daming karinderya at resto na masarap at mura na makakainan.

Puerto Galera '08

Siguradong babalik ako .... ibang tao naman ang kasama.

Wala akong masyadong pictures kasi na low batt yung camera at wala akong dalang charger. Kaazar!

Sa susunod na linggo sa Ilocos naman kami ng mga dating kong kaopisina ... ill update my blog again sa susunod.

Migration

2007-08-23T13:15:00.001+08:00

Nagloloko ang blogspot ko ..... gumawa na ako ng account sa wordpress ... baka lumipat na ako. Here is my new address Airwind

A Love Story (REVIEW)

2007-08-22T13:02:00.000+08:00

Madalang akong manood ng tagalog film. Lalo pa't kung sino-sino na lang ang nagiging artista.

Last film na tagalog na napanood ko ay "Shake, Rattle and Roll 8" na nadismaya lang ako. Tinulugan ko yung dalawang episode. Ni di man lang akong nasindak, mas naiinis pa ako sa binayad ko na hindi ko man lang nasulit.

Naka-chat ko yung isa kong opismate na madalang din manood ng tagalog. Tinanong niya ako kung napanood ko na raw yung "A Love Story" nila Maricel at Aga. Sabi ko hindi pa, at wala akong balak lalo pa't si Aga ang main cast.

Simula nung napanood ko si Aga na kapartner si Claudine (na dati niyang kapatid sa Okidoki Dok) at si Kristine Hermosa na halos kalahati ata ang bata ng edad sa kanya. Nagdesisyon na akong wag manood ng susunod na pelikula niya. At ang kinakakaba ko baka yung susunod e si Serena Dalrymple na ang kapareha niya.

Pero napalit ako ng kaopisina ko. Sabi niya hindi niya raw ipapahiya ang sarili niya sa akin.

Nung linggo, ang init sa bahay. Ubos na rin ang mga DVD na pinapanood ko. Lahat ng tao umalis. Kaya yung tinopak ata ako niyaya ko yung kapitbahay kong manood ng sine. At syempre "A love story" ang pinanood namin. oo na kinakain ko na yung sinabi ko about Aga.

Nilibre ko yung kapitbahay ko tutal sa SM San Lazaro lang naman. Palipas oras baga (palusot). Ang haba ng pila. Dalawang sinehan ang nagpapalabas ng pelikula ni Maricel.

Nagbaon kami ng chichirya at isang 500ml na apple flavor na jungle juice sa loob ng sinehan.

5:10 nagsimula ang palabas ......

Tumakbo ang kwenta sa love triangle ng tatlong main cast na sina Maricel, Aga at Angelica.

Di ko na kwekwento ang buong istorya ... pero masasabi ko lang nanumbalik ang paniniwala ko sa pelikulang pilipino dahil sa movie na ito.

Magaling ang takbo ng istorya sa simula mapapaisip ko kung sino ang tunay na kerida kina Maricel at Angel.

Sa huli paiisipin ka naman kung sino ang sasamahan ni Aga sa dalawa.

Hands down ako sa writer ng movie na si Vannessa Valdez (yun e kung di ako nagkakamali)

Isa lang ang natutunan ko sa pelikula "History repeats itself." Panoorin niyo ang pelikula para malaman niyo kung bakit.

May koneksyon ito sa relasyon ng Tatay ni Aga at sa relasyon ni Aga sa mga naging babae niya .....

Unang review ko ito kaya medyo magulo ... pasensya ....

Ma-mimiss kita Kaibigan ko

2007-08-14T04:06:00.000+08:00

Ito si Pauline aka Ponyang aka Bodette. Nakilala ko siya nung college. Maka block seksyon kami simula 1st yr hanggang 2yr. Pagdating ng 3rd yr 2nd sem lumipat na siya nang seksyon pero di doon naputol ang pagkakaibigan namin.

Panggabi kami nung college, 6-9pm ang pasok Mon-Sat. Madalas maaga palang pupunta na ako sa bahay nila Pao maglalaro ng dance revolution sa PS1 nila kasi meron silang dance pad. Habang siya naman aasikasuhin niya yung bunso niyang kapatid na papasok sa eskwelahan. Pagkaalis ng kapatid niya para pumasok. Linis naman ng bahay ang bibigyan pansin niya. Siguro aabutin na siya ng 4pm para matapos kaya naman madalang na maglaro kami dalawa kasi maliligo na siya at mapreprepara para pumasok.

Masipag, maalaga, maalahain at sobrang bait niyan si ponyang. Siya pa nga ang dahilan kung bakit nakapasok ako sa dati kong employer. Ni refer niya ako sa kompanya nila. Ayon dahil sa kanya naawa yung kompanya at binigyan ako ng trabaho.

Eto yung mga hindi ko makakalimutan na mga moments namin ni Ponyang:

~ yung nag apply kami ng trabaho sa Jollibee, Cubao. Siya at si Rachel lang ang natanggap. Pero di rin naman niya tinuloy.

~ natatandaan ko pa yung pagtitinda niya ng Halo2x para makaipon siya ng pambili ng Cellphone. 5150 pa uso nun. Na nabili niya naman.

~ yung mga pag chaperon ko sa kanya kapag kasama namin yung BF niya. Yung bang sasabay ako sa kanyang pauwi kahit na mapapalayo ako ng daan.

~ yung pagkain namin sa SM North, wala kami pera pa nun. Bibili kami ng 20 pesos na spaghetti sa A&W at 20 pesos naman na burger sa Wendy's.

~ yung paborito naming "Tapsi Plus" na kainan sa foodcourt.

~ mga nakakatawang alala, nung minsan nadapa siya sa Pureza at nagkapasa siya sa tuhod.

~ yung tinuruan niya akong bumili sa ukay-ukay. Na kapag suot niya na ay walang nakakahalatang sa ukay-ukay niya yun binili.

~ yung pagsali niya sa promo girl 03 nung college kami (isa itong beauty pagent)

~ yung pagganap niya bilang Ariel sa play namin na nagcustome sirena siya.

~ ang magdalas mapagkamalan na si Judy Ann noon ... Si Sarah Geronimo na ngayon.

~ yung pagpapakilala niya sa akin kay Viols na tigagupit ng buhok ko hanggang ngayon.

~ yung pagtulog niya sa bahay namin nang minsang lumayas siya sa bahay nila at ginawa kong siyang tigahugas ng pinggan.

~ ang pakikinig namin kay Ms M sa DZMM bago matulog nung mga panahon na iyon.

~ yung pamimili namin ng pamasko sa mga inaanak namin sa Divisoria.

~ yung sinabihan kaming walang pinagaralan ng isang tindero sa Divisoria dahil hindi namin nakuha yung gusto namin halaga.

~ yung muntikan ng mapaaway kami sa tricycle driver dahil binabarat namin yung pamasahe.

~ yung pag cha-chat namin nung nasa Dubai pa ako at kukulitin akong mag webcam.

~ yung napaiyak niya ako sa banat niyang umuwi na raw ako ng pinas , may pera man o wala ay tatanggapin pa rin niya ako.

~ yung kabaitan na pinakita ng Nanay niya sa akin.

~ yung mga birthday niyang cinecelebrate namin kahit dalawa lang kami.

~ yung pag-iyak niya sa akin sa tuwing may problema siya sa BF niya at wala naman akong masabing payo.

~ yung pagsama niya sa akin nung nasa ospital si Nanay.

~ yung walang kamatayan pasahan ng text dahil naka unlimited kami.

Maraming alaala ... hinding-hindi ko makakalimutan ... Si Ponyang ... Bodette ... Pauline na siguro ang "Matalik Kong Kaibigan."

Mahal na mahal ko yan .....

Kwentong Pasahero

2007-08-08T11:55:00.000+08:00

Ang lakas ng ulan, halos dalawang araw ng hihinto-bubuhos ang ulan dito sa pinas. Ngayon ko nga lang nalaman na may bagyo pala. Di na kasi ako nakakanood ng tv. Puro nood na lang ng DVD (ang tagal pa ng season 2 ng Heroes at season 3 ng prison break).

Kwento ko lang yung usapan namin nung Taxi Driver kagabi.

Hindi kasi ako sumasakay ng puting taxi. Kundi MGE e R&E lang ang sinasakyan ko. Madalas tumatawag ako sa dispatcher nila at nagpapasundo sa bahay na mismo. Mas ok yun kasi nalalaman ng mga kasama ko sa bahay kung anong taxi ang sinakyan ko at naisusulat namin yung body number ng taxi, so anumang manyari madaling ma-track yung taxi. Bukod pa yun sa convenience na hindi mo na kailangan pumunta sa kanto at magintay sa gitna man ng init o lakas ng ulan.

Dahil nga may bagyo, may kahirapan ang pagtawag sa mga taxi companies. Dahil nga sa tamad ako nagtiyaga akong mag redial ng magredial hanggang sa makontak ko ang MGE. Sabi sa akin nung dispatcher 5-7mins daw e darating na yung susundong taxi sa akin.

10 minuto na ang nakalipas bago dumating yung taxi. Wala naman akong choice kasi ayoko maglakad pupuntang kanto dahil baha sa amin at tamad akong magdala ng payong.

Pagsakay ko eto ang usapan namin nung driver:

Driver: San po tayo boss?
Ako: Sa may pasay lang po. Daan po tayo ng P. Florentino ... Gov Forbes ... Nagtahan ... Quirino ... Roxas Blvd ... tapos pasay.
Driver: Di 'ho ba baha dun sa lugar na yun?
Ako: Bakit manong may lugar pa ba dito sa Maynila na hindi baha?

(tumahimik na lang yung driver ... ako naman natulog)

"My New Teamates"

Yun oh!

2007-08-02T13:37:00.000+08:00

Lots of things had happen na hindi ko man lang ng blog. Minsan nga pumasok na rin sa isip ko na siguro ihinto ko na rin ito. Pero hindi ko naman magawa. Iba pa rin talaga ang nadudulot ng pagsusulat ko dito. Nakakamiss ang pagblo-blog hop ko. Ang pagdagdag ko sa mga blogristang napapadaan dito.
Ni hindi ko man lang naikwento na bumiyahe ako kasama ng kapatid ko at ng barkada niya by VAN papuntang leyte. Pers time kong lumabas ng luzon. Yun na siguro ang pinakamalayong narating ko dito sa pinas. At walang halong pagsisis kasi lubos naman talaga namangha at nasiyahan ako sa paglalakbay kong iyon. Nagpapasalamat ako kay Ate sa pagsama niya sa akin.

Nalipat din ako ng departamento dito sa opisina. Halong lungkot at saya. Masaya dahil may tsansang tumaas ang sweldo ko kung makakapasa ako sa mga certifications. Malungkot dahil umalis na ako sa mga dating kong kasamahan na talaga naman napamahal na sa akin. Bagong pakikisama na naman. Aja!

Bumalik na rin ako sa bahay ng Nanay ko sa Laloma. Mahigit isang taon din naman akong tumira sa tiyahin ko sa Fairview. Yung nakuha kong bonus nung isang buwan kasama ng 5K pinadala ni Ate ang pinaayos ko ng bahay. Tagpi dito … tagpi doon. Yun muna siguro sa ngayon.

Malapit na ang kaarawan ko. Pupunta akong Disney HK at don ang ako magcecelebrate. Yun na lang ang pabawi ko sa sarili ko sa mga nangyari sa akin nung nakaraan taon.

Nakakatakot, ang bilis ng panahon. Eto malapit na ulit magsimula ang Ber months. Napagdesisyonan ko nang magtrabaho na lang sa araw ng pasko at bagong taon. Di tulad ng mga kasamahan ko na ngayon pa lang ay nagfi-file na ng leave sa mga araw na iyon. Maaring magbago pa ang isip ko kasi nagbabalak daw ang panganay namin na mapasko dito sa pinas.

Kamusta naman ako? Eto tumataba …. Nagaaral mag budget ng pera nang may mapambayad sa bills buwan-buwan at masustentuhan na rin pati luho ko. Balak kong huminto sa mga luho ko pagdating ko ng 24 yrs old ay 25 na lang. Hahaha …… yan ang kinakatakot ko kasi hanggang ngayon wala pa rin direksyon ang buhay ko. Masyadong inaasa ko na lang kay batman ang araw araw ko.

"My Leyte Trip"

Pinoy Ako!

2007-06-01T19:26:00.000+08:00

Proud to be pinoy! Ika nga nila. Pero hindi talaga matahimik ang kalooban ko sa mga kapwa pinoy natin na di maiwasang maging pasaway.

Hindi ko alam kong ako lang ang nakakapansin. Pero sadyang may mga kapwa tayong mga kaugalian na talaga namang nakakainis o dili kaya naman ay nakakahiya.

Isa na namang kasabihan ng mga tiga kanto. "Samantalahin mo na habang libre."

PASAWAY # 1

Ewan ko lang kung may aagree sa akin. Pero di ko alam pero banas na banas ako dun sa mga tao ng ang dami kung kumuha ng "libre" na newspaper sa MRT.

Kumukuha rin naman ako nung newspaper na yun. Pero isa lang!

Palagi akong sumasakay ng MRT. Dahil sa maaga ang uwi ko, madalas abutan kong may libre pa sa mga istasyon. Pampalipas oras sa loob ng tren kumuha ako nang isa. Nagulat ako ng yung lalaking kasunod ko kumuha ng isang dangkal ng libre sabay silid sa bag niya.

Inisip ko aanhin kaya nung lalaki yung sandamakmak na dyaryo?

Tinanong ko yung kasabay ko sa MRT, sabi niya pinamimigay daw nung iba. Huh? Di ko gets. Basta ako naiinis ako. Dahil ba sa libre kaya ganun?

Di ba't pananamantala na ring matatawag yun?

PASAWAY # 2
Isa ko pang kinababanasan ....

Yung mga intern na nurse (di ko sa nilalahat) hindi ko talaga maintindihan kung bakit ang dami sa kalye pakalat-kalat na nurse. I mean yung mga naka scrubs a? Di ba yung mga uniporme na iyon ay dapat sinusuot lamang sa loob ng ospital at kapag lumabas na sila ng ospital e dapat magpalit sila ng pang sibilyan?

Di ko alam pero naiirita ko sa kanila. Para pinaglalandakan nilang Nurse sila. Ok fine!!!!

Meron pa akong nakita minsan na Nars na nakusalat pa talaga sa scrubs niya na it should only be worn inside the hospital, pero nakita ko siya sa loob ng Mall.

Paliwanagan niyo nga ako ..... Grrrrr ..... Nakikialam na naman ako. Grrr ..

Siguro kaya ginagawa nilang pamorma ang scrubs kase tingnan niyo naman yung piktyur. Spongebob!! Aba bongga!!

Update sa aking summer escapades

Munting Buhangin (Nasugbu, Batangas)

Summer '07

2007-05-14T19:12:00.000+08:00

Nag-uulan na dito sa Maynila. Pero bago pa maubos ang araw ng tag-araw. Sinulit ko na ang pagpunta sa iba't-ibang parte ng Pilipinas.

"PANGASINAN"

"CLUB MANILA EAST (Taytay, Rizal)"

"MATABUNGKAY, BATANGAS"

"VALLE VERDE"

x's
I want to post my MP3's sa blog ko. Pero im still having a prob kung paano. Tinuruan na ako ni K pero till now di ko pa rin ma gets. Ayaw mag random play. Kailangan mag-aral ulit ng HTML. Subok ako ulit. Help here! Kailangan ko ng website na maghohost ng pictures ko na may magandang slideshow. Kasi full na yung free account ko sa flcker kaya di ko na ma post yung iba sa badge ko. Any help will be appreciated. :)

Nagpapasalamat

2007-04-26T22:04:00.000+08:00

Malungkot ang mga huling post ko. Ilang buwan na rin ang nakalilipas. Sa tuwing dumadalaw ako kay Nanay. Ngiti at hindi nakabusingot na mukha ang ipinapakita ko sa kanya.

Masaya na si Nanay. Sabi nga ng pinsan ko napakaswerte niya kasi tayo kailangan pa natin magdasal nang mataimtim maramdaman lang natin ang diyos. Samantalang si Nanay kasama na niya ang Ama. Magsisilbing anghel at tagabantay na naming magkakapatid si Nanay. Kaya mas nakakatakot gumawa ng katarantaduhan ngayon. Baka lagi siyang nakatingin.

Sa lahat ng bumisita sa blog ko. Maraming salamat sa pagdamay. Di niyo lang alam, pero ang sarap ng pakiramdam sa tuwing binabasa ko yung mga komento ninyo. Sa iyo na hindi nagpakilala. Tama ka! Kaya natin ito.

Babalik na ulit ako sa pagsusulat.....

Yun na nga PT.3

2007-03-31T12:17:00.000+08:00

"Mom?" I whispered.

I hadn't said it in so long. When death takes your mother, it steals that word forever.

"Mom?"

It just sound really a hum interrupted by open lips. But there are zillion words on this planet, and not one of them comes out of your mouth the way that one does.

"Mom?"

- lines from the book "For one more day" written by Mitch Albom

Bagong libro na binabasa ko. Maraming nag comment na ngangamusta kay nanay. Masayang-masaya ang nanay.

Tumagal pa kami ng mahigit isang linggo sa ospital.

Nagdesisyon na rin sila Ate na umuwi ng pinas, simula ng tumawag sila't nakausap nila si Nanay sa telepono at nagpapaalam na. Himala nga e, kasi hindi na nakapagsasalita si Nanay. Pero sa pagkakataong iyon napakalinaw ng pagsabi niya ng "PAALAM' kay ate.

Oct 8, birthday ni Ate ..... nagdesisyon ang mga kapatid ko na umuwi dahil sa tawag na iyon.

Di ko lam kong ano magiging reaksyon ko pagdating ng dalawa kong kapatid.

Pero believe din naman ako kay Nanay, bed-ridden man siya di pa rin niya nakakalimutan ngumiti sa tuwing may mga dumadalaw sa kanya. Si Nanay talaga ...... minsan pa nga nagkatawanan kami kasi hindi ako nakilala ni Nanay nang pumasok ako sa banyo. Tinanong niya si Ate Grace kung sino daw ako. Nang sabihin ni Ate Grace na ako yung anak niya, medyo kumunot ang noo ni Nanay. Tawanan kami ....

Dumating ang Oktubre 10, mga ilang araw nang ayaw matulog ni Nanay. Nang minsang tanungin ko siya kung bakit. Ang sabi niya sa aking ay natatakot siya baka di na siya magising. Binantayan ko siya nun buong gabi.

Isang araw pinipilit siya ni ate na matulog, ang sagot ni Nanay "Natulog na ako, sa may hagdan." Di na ulit kinulit ni ate si Nanay.

Madaling araw ng Oktubre 16. Ako pa rin ang bantay ng Nanay. Di ko makatulog. Ala-6 ng umaga. Nag nebulizer ako kay Nanay. Iba na ang buntong hininga niya nun. Nagising ang mga tiyuhin ko at kapatid. Napansin din iyon ng tiyuhin ko. Inutusan kami ni Ate na bumili ng agahan. Iba na raw kasi ang hinga ng Nanay.

Pagbalik namin ni Ate sa kwarto, dala ang mga pinamili namin mula sa Jollibee. Di pa rin tulog ang Nanay.

Sinabihan ako nila Ate na matulog na. Mag-aalas siete na kasi ng umaga yun. Di ko makatulog. Iba na ang pakiramdam ko.

Nang bigla na lang ako ng nagulat nang ginigising na ako ni Ate. Pag tingin ko sa orasan ng ospital ala-dose na pala ng tanghali. Ang bungad ni Ate "Wind, tingnan mo si Nanay." Nakita ko yung isa kong kapatid, hawak ang isang bunto ng tissue paper, pinupunasan yung bigbig ni Nanay. "Nakadalawang rolyo na kami ng tissue paper" sabi ni Ate. Pagtigin ko kay Nanay. Malalim na ang kanyang mga mata.

Nagkagulo na kaming lahat .........

Yun na nga (2)

2007-02-28T14:23:00.000+08:00

Homesick, nakaka isang linggo palang ako sa Pinas, homesick na ako agad. Nakakatawa ngang isipin, mas na homesick pa ako sa sarili kong bansa.

Nagkita kami ni Nanay, nakahiga na lang siya. May nag-aalaga na sa kanya, kasi hindi na siya nakakatayo pa ng matagal. Sa tabi niya may isang bote na kumokonekta sa oxygen na nasa baba ng bahay. Masakit tingnan ang sitwasyon ni Nanay. Pero kailangan sumalubong ako ng ngiti. Kailangan magbalik ang dating "Airwind" na anak na kakilala niya. Masiyahin, makulit at laging binibiro siya. Ngunit sa likod nun, hinang-hina ako sa nakikita ko. Di ko lam kung hanggang kelan ko kayang pakiharapan ang sitwasyon na nasa harapan ko. Para hindi na siya ang Nanay kong iniwan noon. Hindi ko maiwasan na sisihin ang sarili ko. Sana'y di ko na lang siya iniwan. Siguro hindi hahantong sa ganito.

Sabi ng mga tiyahin ko, depresyon daw ang tumira sa Nanay ko. Sobrang pagkalungkot dahil nga naman tatlo na nga lang kaming anak niya. Wala pa sa tabi niya.

Pero ang nakakatuwa kay Nanay, hindi mo nakitang sinisisi ka niya. Sa tuwing darating ako ng bahay galing sa labas. Sinusubukan pa rin niyang maging ina sa akin. Kinakamusta .... tinatanong kung kumain na ako.

Ilang araw din akong sumubok na isantabi ang kalagayan niya at isiping normal na tulad ng dati ang buhay namin.

Aug 17, Bday ni nanay ..... 61 yrs old na siya. Nakakatuwa nga kasi, yung mga kaibigan ko pumunta. Gusto kasi ni Nanay na lagi siyang may kasama. Natatakot daw siyang mag-isa.

Di ako tumatabing matulog kay Nanay, di ko alam pero natatakot ako. Kung ano-ano ang pumapasok sa isip ko.

Ginising ako ng kasama namin isang araw, sabi niya hirap daw makahinga si Nanay. Kinabahan na ako, pinakiusapan ko yung Tito ko na dalhin si Nanay sa ospital. Takot na takot ako nun, tinawagan ko si Pau, wala na akong masabi sa kanya kundi ang magsumbong. Pinipigilan ko ang maiyak. Natatakot ako sa ideyang pedeng mangyari na naglalaro sa isip ko.

Ang hirap pala sa ospital. Mahigit ilang oras din bago kami makakuha ng kwarto. Na-admit si Nanay, kailangan niya raw i-supervise para ma check kong ano sanhi ng hirap niyang paghinga.

Unang gabi sa ospital, kasama ko si Ate Grace, yung nagbabantay kay Nanay. Di ko makatulog. Ipilit ko man di ko maiwasan pag masdan si Nanay. Nanghihina ako. Di maiwasang sisihin ko ang sarili ko na isa ako sa dahilan ng panghihina niya.

12am --- ng seizure si Nanay. Di ko lam ang gagawin ko. Hindi siya sumasagot sa mga tanong ko at ni Ate Grace. Nakatulala lang siya. Nataranta na kaming dalawa. Tumawag ako ng nurse.

5am --- di pa rin ako natutulog, sabi nung nurse mild seizure lang daw yun. Kinausap ako nung doktor. Na kaya daw nanyari iyon e dahil sa may nakabara na raw sa baga ni Nanay. Ihanda ko raw ang sarili ko.

Ilang araw din kami nalagi sa ospital, isa ... dalawang linggo. Pakiramdam ko nga residente na ako dun. Kilala ko na ang mga nurse, ang shift nila ang kung ano dapat gawin check up kay Nanay kada oras.

Dumating ang Oktubre, pinagdedesisyon na kami ng doktor na kung gusto namin pumirma ng DNR form. Sabi ko hindi ako makakapagdesisyon mag-isa.

Yun na nga

2007-02-21T17:43:00.000+08:00

Bakit nga ba natagalan akong di na blog? Sino nga ba ang nakakaalam ng mga nangyayari sa buhay ko. Kala ko pa naman na ang blog na ito ay nagsisilbing diaryo ko.

Madaming nanyari, laki nang naitulong nang nakaraang taon sa akin. Di lamang binigyan ako ng opurtuninidad na makapunta ng ibang bansa. Bukod pa dun tinuruan niya akong malaman kung ano talaga ang ibig sabihin ng buhay.

Simula ng taon ay pinaghalo-halong saya, lungkot, takot, pangamba, pagkabalisa at pagkasabik na matuto sa mga bagay-bagay na may kinalaman sa buhay.

Kalagitnaan ng taon, napuno ng takot at pangamba ang buhay ko. Naospital ang pinakaimportante tao sa buhay ko. Si Nanay .... tandang-tanda ko pa yung araw na iyon. Nasa trabaho ako ng tumawag ang ate kung humahagulgol sa telepono. Sabi niya nasa ospital nga daw si Nanay. Yung lang ang narinig ko. Di na ko nakapagtrabaho nun. Iyak na ako ng iyak, napansin na rin ng boss ko kaya't pinayagan na nila akong umuwi.

Umuwi sila ate sa pilipinas, pag minalas ka nga naman, hindi ako pinayagan umuwi ng amo ko. Kung di raw ako magiiwan ng 5000 dirhamos di nila ako papayagang umuwi. Napamura ako!!!
Wala akong nagawa kundi ang tumawag na lamang sa kapatid ko upang humingi ng update sa ospital.

Makalipas ang ilang linggo, ok na raw si nanay. Lalabas na raw ng ospital, pero hindi na raw pedeng tanggalin ang oxygen sa kanya kasi hirap na talaga siya sa paghinga. Tinatanong ako nila kung gusto ko pa raw umuwi. Sabi ko, hindi ko alam. Natatakot akong makita si Nanay.

Nagkagulo sa opisina .... nadyaryo pa nga ... eto ...

Dahil dun pinayagan kaming mga pilipino na umuwi. Isa ako sa mga taong nagdesisyon na umuwi na lang ng pilipinas. Hunyo bumalik na sina ate sa dubai. Baon ang mga litrato ni Nanay na hirap ko talagang tingnan.

Hulyo yun nagdesisyon akong magresign na lang sa trabaho .... binigyan ako ng isang buwan para makapagisip kung gusto ko magstay sa Dubai o umuwi sa akin Nanay.
Sinubukan ko pa rin magaaply ng bagong trabaho doon. Pero lumapit ang araw ng Augusto, natuloy ang paguwi ko.

Kamusta Ka Naman?

2007-02-05T05:03:00.002+08:00

Gusto kong mag - blog !!!
Gusto kong mag - blog !!!
Gusto kong mag - blog !!!
Gusto kong mag - blog !!!
Gusto kong mag - blog !!!

Pero di ko magawa !!!!!!

Huwahhhhhhh

Cha - Cha (sia-sia) papasok na ko

2006-12-12T20:49:00.000+08:00

"Cha-Cha at Gloria"

"Ibasura"

- aktibista sa Batasang Pambansa

Yan ang sigaw na tumambad sa akin pagbaba ko ng tricycle kanina. Sabi sa akin nung tricycle driver na kung nagmamadali daw ako ay mas mabuting maglakad na lang daw ako papuntang commonwealth avenue. Kailangan makarating ako sa opisina bago 7:30pm. Ayokong ma-late. Kaya naman sinunod ko na rin ang payo nung mama. Mahigit 2KM rin ang nilakad ko.

Bilang libangan pinakinggan ko ang mga sinisigaw nang mga raliyista. Aba! Mga kabataan pala ang nangunguna sa listahan. Boses ng isang kabataan babae ang nagsasalita sa entablado. Gusto daw nilang patalsikin si Gloria at tutol sila sa pagpapalit ng konstitusyon.

Ayon sa maiksi kong oras na pakikinig. Ang sabi nung babae na parang mabago man daw ang konstitusyon ay hindi rin naman pakikinggan ang boses ng kabataan. Kaya't mas mabuti pa raw na sa kalye na lang nila idaing ang sama ng loob nila. Ang nararadapat daw e, baguhin ang sistema sa loob ng gobyerno o dili kaya ay patalsikin ang mga di nararapat.

Aba'y ang tapang naman ata ng "ATE' ko.

Nagkalat ang media ... nakita ko ang ABS-CBN, ABC 5, pati na rin ang GMA7 na nagseset-up ng ilaw sa isang tabi. Habang ang ibang pulis ay kumakain habang nanood ng "Jewel in the palace" (isang koreanovela) sa isang tindahan.

Ang daming tao, pero kung susumahin mas maraming pa atang isyoso keysa sa mga tunay na nakikisalo sa pestibidad. Isa na ako dun sa isyoso.

Gusto ko pa sanang mag-stay kaya lang may pasok pa ako. Tinuloy ko ang pag-lakad papuntang commonwealth avenue ... tumawid ng overpass at sumakay ng FX ....

Sa Wakas

2006-12-11T22:47:00.000+08:00

Napa-aga ang pasko para sa mga pinoy .... binawasan ng 50 sentimos ang pamasahe. Mababa man kung maituturing, pede na rin kesa sa wala. Lalo na sa tulad ko na laging nagkokomyut.

Kanina nga lang napansin ko may mga ibang driver na dedma lang kapag yung pasahero ay nagbabayad pa rin ng 7.50, ni hindi man lang nila ibinabalik yung 50 sentimos at sabihing bumaba na ang pamasahe. tsk tsk tsk pinoy nga naman hanggat makakalusot, lulusot.

Hiniintay ko ang pagbaba nang bills ma pa kuryete, ilaw, telepono at pati na rin cable.

Pagdadarasal ko yan ...

Pricked me i might be Dreaming

2006-11-24T01:44:00.000+08:00

"I'm a loner. I gets hard for me to face the world sometimes. Its hard to be alone, but its harder to be surrounded by people and still be utterly alone; so I choose to stay alone for the most part."- Wolfknight

I used to have loads of friends, i even had one post here stating na hindi ako nahihirapang makahanap ng kaibigan. But timed change .... i have changed.

I may call it maturity, or just a phased of my so called life. Pero ewan ko, just like now i am still on training and having some of my close friends before as my co-trainee right now makes me think that i dont really need to befriend with others pa.

I dont know pero i find it very plastik kung pipilitin kong makilala pa sila pero sa loob-loob ko hindi ko naman talaga gusto.

I am becoming an unsocial person (kung meron man nun) or i am just being picky in terms of having friends now.

Yoko nga!

2006-11-22T02:56:00.000+08:00

Di ko alam pero hindi ako maihi sa urinal ng lalaki, sa tuwing umiihi ako sa loob pa ng cubicle. Arte ko noh .... ewan ko ba may pag-ka OC ako. Kahit anong sakit na ng pantog ko, hindi mo talaga ako mapapaihi sa urinal. Yung bang ayaw lumabas nung ihi ko kahit na anong pilit.

Nagkasubukan nga nung nagpa-drug test ako para sa trabaho. Binigyan ako ng isang botelya na kailangan ko raw punuin ng ihi. E di pa naman ako naiihi nung mga oras na iyon. Sabi sa akin nung mama uminom daw ako ng limang baso ng tubig. Na ginawa ko naman. Pero wa epek pa rin. Sabi niya subukan ko naman daw na basain yung kamay ko hanggang braso. Syempre wala paring epekto sa akin. Umabot siguro ng 3 oras, walang humpay na palalakad-lakad, inom ng tubig at sabay basa na rin ng braso ko tsaka ako naihi.

Pucha! Dumating na ang kinakatakutan ko, pinapaihi ako sa urinal at kailangan daw kasi doon para nasusupervise ako nung mama.

Nakailang balik kami sa banyo di pa rin ako maihi, kahit na isang patak wala talaga. Ginamitan na nga ako nung taktika ng matatanda, yun bang sasabihan ka ng "wis wis wis wis" habang nakalabas yung putotoy ko. Pero lalo atang nahiya ... hindi lang putotoy ko yung nahiya pati na rin ako. Badtrip talaga. Pinilit ko yung mama na payagan na lang akong umihi sa loob ng cubicle. Sabi niya hindi raw pede, dahil kailangan naka-supervise siya habang umiihi ako. Tinanong ko yung mama, kung ako lang ba ang kaunaunahang pasyente nila na hirap umihi. Sabi niya hindi raw (medyo gumaan ang pakiramdam ko) pero yun daw yung mga taong madalas na bumabagsak o yun yung mga nag-drodroga. Nak ng pucha naman ako drugs!! HALER!!! Umabot pa ang isang oras na nakatambay sa loob ng banyo dahil hindi pa rin nga ako maihi. Sa inis siguro nung mama sabi gagawin na lang daw niya yung procedure na ginagawa nila sa babae yun bang lagyan nang blue ink you toilet bowl, para makaihi ako sa loob ng cubicle. Gusto ko sanang sabihin na "yun naman pala e" pero di ko na lang ginawa baka lalo lang akong mapagkamalang adik. Pagkatapos lagyan nung mama ng blue ink yung bowl, diretso pasok ako sa loob kasi masakit na rin yung pantog ko. Wala pang isang segundo umapaw na yung botelyang binigay niya sa akin.

Hay ...... yun na siguro ang pinaka mahirap na nangyari sa akin ....... Huwahh!!!!

Unlimited Text

2006-11-15T19:38:00.000+08:00

For the past few weeks, im constantly receving this text messages from my friends. I just want to share it ..... Hehe. Some of them might be offensive .... obscene .... but for me its one hell of a laughing trip.

Elib din naman ako sa nakaisip nito. Naalala ko tuloy yung elementary student ako, nung binigyan ako ng assignment nung teacher ko tungkol sa mga bugtong. Parang ganito rin yung nauusong text message ngayon.

- ... oo na, maganda na ang kutis mo! Ikaw kaya dito sa pwesto ko. Tingnan ko lang kung hindi ka magkutis matanda! Hmp!

~ bayag

- Subukan mo kaya na kalimutan na ako at wag ng puntahan. Di naman sa pagyayabang. Lalapit ka pa rin sa akin.

~ inodoro

- Sana naisip mo lahat ng sakripisyo ko! Hindi ako panakip butas!

~ panty

- Hindi lahat ng malakas, 'Superhero'

~ putok

- Hindi lahat ng walang shorts ay bastos

~ Winnie the Pooh

- Hindi lahat ng labi masarap halikan

~ Diego

- Hindi lahat ng dugo pwedeng i-donate

~ regla

- Hindi lahat ng macho may bigote

~ Vina Morales

- Sana brief na lang ako!

~ Rustom Padilla

- Kung ginalingan mo ang pagsupsop habang matigas pa ako, hindi ka malalagkitan o magkakatulo! Mabagal kang kumilos! Mabagal ka! Mabagaaaal!!!!

~ ice candy

- Pano tayo makakabuo kung hindi ako papatong sayo?!

~ LEGO

- Hindi lahat ng maasim ay Vitamin C...

~ Kili-kili

- Pilitin mo man na alisin ako sa buhay mo .... Babalik at babalik ako.

~ Libag

- Ginagawa ko naman lahat para sumaya ka ... Mahirap ba talagang makuntento sa isa? Bakit palipat-lipat ka?

~ TV

- Tigilan mo na nga ang pangangalabit mo! Bibilugin mo na naman ako!

~ Kulangot

- Bakit mo ba pilit akong mawala sa iyong landas? Oo, pasaway ako kung minsan at tanggap ko. Pero pagkatapos mo akong iluwal ay ganon na lang?

~ tae sa bowl

- Hala! Sige! Magpakasasa ka! Alam ko namang katawan ko lang ang habol niyo!

~ Hipon

Hehe!!!!

Deep Sleep

2006-10-31T14:54:00.000+08:00

Ive been out for several months na. Kung baga sa boxing na-knockout ako. TKO! *toinks* Miss na miss ko na ang mga blog. Yung nga lang wala akong sariling PC para makagawa. Ang bahay na tinitirhan ko, nasa ibaba ng bundok kaya hirap ako makapag-post. Ultimo mo nga signal ng cellphone ay wala. Marami akong istorya na gusto ikuwento ... daming pangyayari. May malungkot ... may masaya .... at maraming kahabag-habag. Malamang matigil muna ako sa pagsusulat nang mahabang panahon. Maaring pasulpot-sulpot ... o di kaya buwan ulit ang lilipas ... o baka naman taon. Pero sisiguraduhin ko pagbalik ko .... full blast na sulutan at tsikahan na naman ang mangyayari.

Hanggang sa susunod .......

Weeky -- wekky Wild wild

2006-08-05T18:50:00.000+08:00

Yung last post medyo seryoso, so anyways ... malapit na akong umuwi. At ang nakakagulat doon ay halos lahat ng tinatawagan kong frend sa pinas ay ayaw maniwala. Lahat sila ang sagot "Owws." Akala nila najo-joke na naman ako "wala naman kasing sumeseryoso sa akin e" Ngek! wehehe.

Kaya naman yung huling linggo ko ay sinulit ko talaga. Nung Miyerkules ay bumalik ako sa butihing kong kompanya para iklaro ang pagalis ko sa Martes ay nagbalak kami ng iba kong mga kasama na gumimik. Isa lang naman ang problema ng lolo niyo dito sa Dubai, kundi ang pera. Sakto naman kasi niyaya ako ni Dottie na samahan siyang gumimik. Dahil nayaya siya ng college fren niyang guy na lumabas. Syempre, opurtuniti na ito kaya naman sinunggaban ko na. Kasa si Mayang at Anj, at yung college fren ni Dottie na si David nagpunta kami sa "ever famous" na gimikan ng mga pinoy dito sa Dubai kundi ang nagiisang "CHIKKA GRILL" siguro walang pinoy ang hindi nakakaalam ng lugar na ito. Bukod na lamang sa mga bagong dating.

"Heineken ... Beybi"

"My Despidida ... Bestest Guest"

"My Girlfriends"

Kinabukasan, Huwebes niyaya naman ako ng iba kong kaibigan na mag-chikka grill ulit. Tutal libre ulit ito, syempre sumama ako.

"Me, Mayang (green) & Dottie"

"David, Me, Anj & Mayang"

Biyernes, as promise by ate and russel nilibre nila ako sa "Wild Wadi" isang water theme park dito sa dubai. O boi, ang saya .... elib ako sa gumawa ng lugar na ito.

"ASTEEEGGG"

Pwede na akong umuwi!!!!! :)

This is it

2006-08-01T16:16:00.000+08:00

Im sitting on the street, trying to write something for you my blog.

Its been six months, di ko man lang akalain na ganoon lang pala katagal and ii-stay ko dito sa Dubai. At exactly, 4:30PM (PHP time) balik na ulit ako sa pinas.

Sa anim na buwan na iyon, marami akong natutunan di lamang sa sarili ko kundi kong paano ang mabuhay.

(PAUSE) "Dumaan yung manliligaw na Syrian nung kapitbahay namin" Akalain mo dito sa Dubai maraming pinay ang nagboboyfriend ng ibang lahi, sa isang universal na kadahilanan kundi "suporta." Hindi naman sa nilalahat ko ang mga pinay dito, dahil dalawang ate ko rin naman ay nandito. Pero dito pa lang sa Villang tinitirhan ko ay ganoon na ang siste. Yung kapitbahay ko nga mahigit ilang taon na ditong visit visa at umaasa lang siya sa mga BF niya (ginamit ko ang salitang "mga" kasi 3 ang lalaki niya dito "briton, lokal at syrian") . Tawag nga nila dito SK o sagot sa kahirapan. BF niya yung nagbabayad ng upa sa bahay, yung pagkain niya, yung mga pambili niya ng damit at kung ano-ano pa. Nakakahiya man itong sabihin pero siguro kapit sa patalim na lang sila dito sa Dubai.

Nalaman ko rin na dito sa Dubai bawal ang uminom. (SHET!). hehehe Ke magbenta 0 makita ka lang na may dala ay hala diretso ka sa kulungan. Yun namin kasi ay sa kadahilanang, bawal sa muslim ang alak. Pero iba talaga ang abilidad ng pinoy, ngayon nga lang habang nasa labas ako naririnig ko agad yung mga kapitbahay namin na nagiinuman. Pinsan ko na nga lang may kontak na pinoy na nagbebenta ng alak, yun nga lang patago. Tipong home delivery lang, nakabalot sa diyaryo yung i-norder mong alak.

Isa pa, mahirap maghanap ng trabaho dito, lalo na't Summer (Nagsisimula ng May-Aug). Bukod sa umaabot sa 45 degrees ang init e nagbabaskasyon ang mga may-ari ng kompanya, kaya't ang siste iiwan mo lang ang Resume mo at pagbalik nila sa September ka pa iinterbyuhin.

Di lang iyon, napakamahal ng upa dito sa Dubai. Yung ngang kwartong "take note kwarto" tinitirhan namin ang upa e DHS 2400 (o mahigit 30K sa pesos) di pa kasama diyan ang bayad sa ilaw at tubig. Anim kami na umuupa sa 4 na dipang laking kwarto. Dalawang double bed at dalawa kaming lalaki sa lapag. Maayos na nga maituturing yung kwarto namin kumpara sa mga inuupahan ng ibang kababayan natin. Kasi yung amin may sariling banyo at kusina. Yung iba 12 silang nagshe-share ng banyo. Mantakin mo yun. Kwento nga ng isa kong kasamahan sa trabaho, kapag ihing-ihi na siya pinipigilan niya na lang kasi may tao sa banyo.

Wala masyadong kaming problema sa pagkain kasi si Ate Elsie naman ay nagtratrabaho sa supermarket. Paminsan-minsan naguuwi siya ng buto-buto yung pang bulalo o kaya naman ay ulo ng pink salmon. Yung naman kasi ay tinatapon lang nila, kasi yung mga puti di nila kinakain yun. Kaya yung mga pinoy ng staff iniipon, tapos inuuwi nila sa bahay.

Kaya naman isa lang ang masasabi ko, kung may balak kang mag-Dubai o mangibang bansa siguraduhin mo lang na malakas ang loob mo at sapat ang dala mong pera. Mahirap pa naman matiwala sa isang lugar na di mo pagmamay-ari. Nakakalungkot man .... Diyos lang kasama mo rito ....

A DAY IN THE LIFE OF A DUBAI EXPAT

2006-07-07T20:21:00.000+08:00

Tulad ng sinabi ko, isusulat ko muna sa notebook ang entry ko. Tutal ala akong sariling PC dito. Plano ko once a week na lang ako mare-rent. Pansamantala isusulat ko muna sa notebook na bigay ng pamangkin ko.

Good news may malapit nang Computer Shop na nagbukas sa lugar namin, hindi ko na kailangan pang sumakay ng bus. Ayos naman yung lugar, dalawa lang ang pinaparentang PC dahil konti lang naman ang nagre-rent. Lokal ang may-ari si Ahmed, nagpakilala na ako para maging close kami at nang makahingi ako ng discount dahil may kamahalan ang renta sa kanyang shop. 5 dirhamos kada oras kumpara sa Satwa na 3-4 na dirhamos lamang.
Pero sulit kasi mabango dito, dahil walang PANA (indiyano) at higit sa lahat mabilis ang koneksyon.

Tuwing Huwebes o kaya Biyernes lamang ang oras ko para makapag-net.
Simulan ko ang istorya kahapon ng HUWEBES ....

9AM
Off ko today ... kailangan gumising ng maaga dahil pupunta ako sa bahay ni Ate Jane, dahil magaayos ako ng CV (Resume) ko. Dali-dali kong niluto yung "adobong manok" na kakainin at babaunin ng iba kong housemates. Naligo ng 10 minuto, sobrang init talaga dito, kumukulo ang tubig na lumalabas sa gripo. Buti na lang at nakabili si Kuya Rex ng drum na iniipunan namin ng tubig sa gabi para malamig ang pampaligo namin kinabukasan.

11AM
Di masyadong mainit, paglabas ko ng bahay. Ayos! Kaya naman sinamantala ko ang paglalakad papuntang bus stop. Mga 10 minutong lakad din iyon. Pagdating dun, 5 minuto nang dumating ang bus no. 12 na sasakyan ko. Hinanda ko na rin yung Dhs1.50 na pamasahe ko. Uupo ako pansamantala sa upuan ng mga babae dahil wala pa namang gaanong pamasahero ng ganitong oras.

11:30AM
Sinalubong ako ng pamangkin kong si Katrina, tinatanong niya ako kung dala ko ko yung PS2. Sabi ko hindi at nangako akong babalik sa susunod na Huwebes at maglalaro kami. Dun na rin ako nananghalian. Tokwa, Gigi at Kare-kare ang ulam. Di natuloy ang pagayos ko ng CV, kasi sira ang koneksyon ng internet sa bahay nina Ate Jane. (Napagalamanan ko hindi pa pala sila nagbabayad)

3PM
Sinundo na ako ni Kuya Rex at nagbalak na pumunta sa Deira, kung saan nakatira si Ate Arlin. Nang tumawag kami nang masabihan sila, nasa Burjuman Mall daw sila, Bday ng kaopsina niya. Nanlibreng kumain sa Mary Brown.

Namili muna kami ni Kuya, tutal sale dun sa mall. Nakabili ako ng isang Tshirt at nang pabango. Nakabili si kuya ng Sandals.

5PM
Sinundo namin si Ate Jane sa opisina niya dahil may Mega Sale daw sa may World Trade Center ng pabango, shades, bag at kung ano-ano pang branded na bagay. Kaya naman sumama na rin kami.

Walang Kwenta ang sale! Yung lang ang masasabi ko . Napakamahal pa rin ng bilihin. Pucha! Parang di sale.

Wala kaming nabili!

6PM
Hinatid namin si Ate Arlin sa Deira, pinakain kami ng gabihan. Longanisa, chicken noodles, scrambled eggs at yung natira nilang isang pirasong porkchop kagabi.

8PM
Nagpasama si Ate Arlin sa amin ni Kuya Rex na bumili ng cabinet.

10PM
Nakauwi na kami ng bahay ni Kuya Rex, balik sa pagluto ng gabihan si Kuya (Pinakbet). Ako naman naglinis ng kubeta. Iintayin namin ang aming ibang housemate bago kami kumain. Darating sila ng 12AM.

Nood muna kami ng TAGALOG MOVIE .....

- B L A N K -

2006-06-12T19:26:00.000+08:00

Pag kaharap ko na yung blog ko ala na naman akong maisip. "writer's block" (tama ba?) hehe. Pero kapag magisa lang ako marami akong gustong sabihin sa blog ko. Yan ang hirap kapag rent ka lang hindi ako makapagisip nang tama, pano ba naman dami kong dapat i-consider. Una, yung mga ka-chat ko sa YM. Pangalawa, yung oras kasi medyo may kamahalan ang rent rito. Huli, yung mga taong nasa tabi mo maingay lalo pa't nauso na yung voice chat. *sigh*

Unti-unti ko na ring natatanggap na narito na ako sa Dubai, nakausap ko na rin si Ka Jeff sa phone nga lang. Nauwi nga lang sa sumbungan yung usapan namin sa phone. Para tuloy nasa "Isusumbong kita kay Tulfo" kami. Hehehe..... Pero salamat ulit Ka Jeff, nawa'y susunod magkita na tayo sa personal. Wehehe.....

Balak ko nga isulat yung lahat ng nasa utak ko sa notebook tapos transfer ko na lang kapag mag-re-rent na ako. Bahala na .... eto na naman ako ..... wehehehe

Natanggap ko ito sa email ko ..... napaisip ako ..... eto nga ako!!! wehehe

Does your name begin with: E

Your greatest need is to talk. If your date is not a good listener, you have trouble relating. A person must be intellectually stimulating or you are not in terested sexually. You need a friend for a lover and a companion You hate disharmony and disruption, but you do enjoy a good argument once in a while-it seems to stir things up. You flirt a lot, for the challenge is more important. But once you give your heart away, you are uncompromisingly loyal. You will fall asleep with a good book. sometimes, in fact, you prefer a good book to a lover

Buhay ka pa pala??

2006-05-12T18:27:00.001+08:00

"MY Friend?" "Kabayan" yan ang mga unang kong salita na kailangan ko nang kasanayan dahil nandito na ako sa dubai. Sa tagal kong hindi nakapag blog, natatakot ako baka hindi na ako marunong. Wehehe. May mga araw nga gusto kong magblog hirap lang talaga kasi di tulad sa pinas may sarili akong PC dito, kailangan sumakay pa ako ng bus para lang makapagrenta.

Bakit ba ako nagrereklamo na namam!!! Sabi nga ng mga tao dito pagdating na pagdating ko pa lang wala na raw sila narinig kundi ang magreklamo ako. Tama sila maganda ang Dubai, pero eto lang ang masasabi ko .... kung wala rin naman ang mga taong nagpapasaya sa iyo, ang tingin ko sa Dubai ay isang simpleng bagay lang na natatakluban ng karangyaan.

Tama na drama!

Eto ang listahan ng mga bagay ng nangyari, nasaksihan at malaking pagkakaiba ng "PINAS" sa Dubai...

1. Nakakatakot ang tao dito ... lalo na yung mga DEMENTORS (babaeng nakaitim, na mata lang ang kita)

2. Tama sila, ang baho ng tao dito ... ilalarawan ko na lang sa pamamagitan ng patay na daga. Yung tipong pag nagsama-sama sila makakabuo sila ng isang napakalakas na nukleyar. Teka nasusuka na ako sa katabi ko!! Suka lang ako .... urrgghh

3. Ke-lalake o babae ka man mag-ingat ka kasi dito manyakis ang mga tao, sabik sa mga tunay na tao. Di ko rin naman sila masisisi, sa higpit ba naman kasi ng relihiyon nila. Isa na akong patunay, oo namolestya ako dito wehehehe lumabas ako ng bahay para bumili ng tubig, e ang lolo mo nakasando lang. Ayun nahipuan ako sa puwet, gusto ko man makasakit di ko magawa marami sila. Pagkatapos ng pangyayaring yun di na ako ulit lumabas mag-isa.

4. Mas mabuti pang pagkatiwalaan ang ibang lahi kesa sa kapwa pinoy. Masakit man sabihin pero yan ang mga una kong napansin dito. Isang patunay, kapag sumakay ka ng carlift na pinoy mas malaki ang singil sa iyo (hihingi pa yan ng tip) kesa kapag ibang lahi, halos doble ang singil.

Ilan pa lang yan sa mga napansin ko dito .... negatibo man o positibo .. eto lamang ang mga opinyon at ayun sa nakikita ko.

Hanggang sa muli ...

Eto Na Yun

2006-02-07T00:26:00.000+08:00

Natapos na ang lahat
nandito pa rin ako
hetong nakatulala
sa mundo

hindi mo maiisip
hindi mo makikita
ang mga pangarap ko
para sa iyo

oh..
hindi ko maisip
kung wala ka
oh..
sa buhay ko

nariyan ka pa ba
hindi ka na matanaw
kung merong madadaanang
pasulong

sundan mo ang paghimig na lulan
na aking pinagtanto
sundan mo ang paghimig ko

Di ko alam pero para sa akin yan na siguro ang "theme song" ng pag-alis ko. Korni ko no? ah basta yan ang kanta ko. Awitin ito ng "HALE" na ang pamagat ay "Kung wala Ka."

Heto na ang araw ng aking paglisan. Opo, huling gabi ko nang masisilayan ang pinas. Maraming na akong natanggap na "text" at isa lang ang madalas kong na tanong at yun ay kung ano ang pakiramdam nang isang mangingibang bayan. At ito lang din ang kaisa-isa kong sagot "Halo-halo" tumpak para ba yung panghimagas na sikat na sikat tuwing bakasyon. Tipong pinagpatong-patong na sangkap kung tatawagin ang mga emosyon na nararamdaman ko. Tila isang leche flan o di kaya ice cream na laging katiting ang nararamdamang kong kasiyahan. Para bang anumang oras ay malulusaw na ako at unti-unting lalabas ang butil ng tubig sa gilid ng matatawag kong baso. *sigh* Kaya naman ngayon pa lang uunuhan ko nang higupin ang natitirang sabaw at damdamin ang natitira pang sangkap.

Sa lahat ng barkada, kapamilya (pati na rin mga kapuso), katropa, mga minamahal, mga kabati, kagimikan at ikaw na bumabasa nito. Maraming salamat... kailangan ko nang magbukas ng bagong kabanata ng aking buhay. Nawa'y masamahan niyo pa rin ako.

*bow*
*clap**clap**clap**clap*

I Never Thought It Will Be Like This

2006-01-14T14:25:00.000+08:00

Mukhang di muna ako makakapag-blog. Sa kadahilanang. Walang na yung computer ko sa akin. huwahhhhhh Binigay ko na sa pinsan ko. Akala ko kasi aalis na ako last week pa, yung pala hindi pa! Unang dahilan, e dahil na daw dun sa namatay na ruler. So bakasyon daw ang dubai ng isang linggo. Pangalawa, ayon sa agency nahihirapan daw sila i-booked kami ng flight dahil sa mag-sho-shopping festival daw dun. Maraming gustong pumunta. *sigh* Sabi baka sa Feb 3 na raw kami umalis dahil yung lang ang may open. Pero nasa waiting list na raw kami. So anytime before Feb 3 ay pede kaming umalis.

Sa ngayon hindi muna ako makakapagblog, ok lang din naman dahil napaka-routinary na naman ng buhay ko. Wala na akong ginawa kundi tumambay sa bahay. Di ko na nga lam kong matutuwa pa ako. Bahala na!!!

Sa lahat nang dumadalaw salamat po ulit!!! :)

Di Ko Ipagpapalit

2006-01-09T11:20:00.000+08:00

Life was never the same without friends. Kaya naman im so blessed to have a long time friends. At sila ang mga highschool classmates ko.

Hindi pa rin natutuloy ang alis ko YIPEEE! at ang balita Jan 14th pa ang balik ng opisina sa Dubai. Kaya naman kahapon natuloy na rin ang so called "Despedida" party ko with my highschool friends/classmates.

Tama sila, pinakamasaya talaga ang Highschool days. Kaya naman wala kaming ginawa kahapon kundi pasakitin ang tiyan at halos maubos ang hininga sa kakatawa ng isa't-isa. Ultimo nga mga naging problema namin noon ay pinagtatawanan na lang namin ngayon. May kwento tungkol sa lovelife, may kwento tungkol sa mga notorious na kaklase, mga matatalino, mga teacher na naging paborito at syempre yung mga malulupet. Napakasarap balikan. Kaya nga lubos akong natutuwa kasi nandyan pa rin sila, mas masarap kasing ikwento at bumalik sa nakaraan kung yung kausap mo ay nandoon din sa panahon na iyon. Binasa namin ang mga liham namim sa isa't-isa noon at mawawala ba ang pagtingin muli sa mga litrato. Yun yung talagang sobrang hagalpak ako sa kakatawa. Pucha iba itsura namin noon lalo na yung mga sinuot namin nung Junior/Senior prom. (wala akong balak i post yung pics namin) Malupet!!!! Sabi ko nga sa kanila kailangan suotin nila yung bago ako umalis. Wehehehe .....

Pag-uwi ko nang bahay naalala ko may binigay nga palang sulat si Bevs, heto ang ikalawang page ng kanyang sulat.Salamat ulit mga tunay kong kaibigan, pumunta man ako doon, makakilala man ako nang sandamakmak na kaibigan. Iba pa rin kayo Jom, Bevs, She at Rea.

x's
LINK NG PHOTOS >>>>>>> Tropang B

Hirap pagkatapos ng Sarap

2006-01-05T15:19:00.000+08:00

Nagsisimula na akong magimpake ng dadalhin ko. Tutal nandoon na naman ang panganay kong ate, tiyak na mayroon nang magsusundo sa akin pagdating ko at ano man pagkukulang sa mga nadala ko ay makahihiram ako. Hanggang ngayon hindi pa rin ako makapaniwala na aalis na ako. Tulad nga ng sinabi ko sa mga nauna kong post na ayoko talaga. Subalit napag-isip-isip ko na ito ang pagkakataon para malamang ko kung ano ba talaga at pano ba talaga ang mabuhay. Oo nakayanan ko sa 22 taon, subalit iba, kapag yung magisa ka na lang. Ikaw ang may hawak ng iyong desisyon, matututo kang magbudget di lamang ng pera kundi ng oras mo. Tama nga ang nanay, simula't sapul dapat ay sinanay ko na ang sarili kong mag-isa. Kaya naman ganun na lang ang takot kong umalis. Sabihin man natin na nanduon ang dalawang kong kapatid. Iba pa rin ang kalinga ni nanay.

Sabi ni Ate siguro aabutin ng isang buwan bago ako makapag-adjust sa lugar. Ano nga kaya ang pakiramdam ng wala kang makikitang dyip at tricycle. Nasana'y na kasi akong makarinig ng mga tunog na nanggagaling sa mga behikulong ito kasi naman malapit ang bahay namin sa highway. Masarap daw ang hangin doon ... di tulad dito. Sapat na kaya iyon para mabuhay ako? Murang bilihin, sagana sa bagay na hindi ko nakakain dito. Tsokolate, sus malamang manawa daw ako. Ubas, cherries, pistacio at kung ano-ano pa. Malamang nga daw manlaki ang mata ko sa mga makikita ko. Ano nga kayang pakiramdam na tumira sa isang lugar na puro buhangin. Sabi ni ate iba daw ang kulay ng alikabok doon, "Puti" ... ano't-ano pa man. Kakayanin ko kaya???

Siguro sisilip na lang lagi ako sa bintana, iisiping malayo man ako sa pinas, malayo man ako sa mga taong nakasama ko na ng matagal alam ko, isa sa kanila ay nakatanaw din at iniisip ako. Sana nga??

Who Needs New Year Resolution...

2006-01-04T15:34:00.000+08:00

Bagong taon! Bagong simula ika nga nila. Sawang-sawa na ako sa katanungan kung ano ng "New Year's Resolution" ko. Pakiramdam ko kaplastikan na lang iyon. Kasi hindi ko rin naman nagagawa. Kaya naman para sa akin isa lang ang hiling ko "CONTENTMENT" kung ano man ang mayroon at darating sa akin ay tatanggapin ko. Tutal lahat naman nang bagay ay nangyayari ng may rason.

HAPPY NEW YEAR EVERYONE!!!

Playing with the Camera

2005-12-30T10:17:00.000+08:00

"Kodakan"

For this past few days, naging busy ako kasi nandito ang "ATE." Never ata kaming natinag sa loob ng bahay, after christmas we went to different places and boy i cant stop to get hold of Ate's camera and take pictures. I always wanted to take a small course about photography, perhaps blogging might be one of the reason that i got interested. Simula ng pinakilala sa akin ni DADA ang deviantart sobrang na-inspire ako sa mga nakita kong shots ng mga amatuers na pinoy photographer, lalo na nung makakita ako ng mga photoblogs katulad ng kay Ka Jeff. Kaya naman when Ate brought her camera with her, hala nangangati ang kamay ko sa kaka-clik!! Kodakan na!!!

~pakiclick yung word na "kodakan" kung nais ninyong makita yung iba ko pang kuha~

Kakaibang Noche Buena

2005-12-25T01:16:00.000+08:00

M E R R Y C H R I S T M A S ! ! !

Dumating na si Ate Arlin at si Russelle last night and boy it was so trapik. We supposed to fech them at 5pm but we got there at 730pm. OA man kung OA pero sobrang trapik. Pero as Ate Arlin's says ok lang daw kasi medyo natagalan pa sila sa loob ng airport. Galing kasi silang singapore, namasyal sila for two days ng friend niyang si Russelle. Kumain muna kami sa may kalaw, dun ba sa malapit sa manila view. They served seafoods at that resto pero all i can say is what a waste of money. Sorry pero hindi kami nag-enjoy sa food nila.Napaka walang lasa at napakamahal. But the heck, we are so dead hungry coz we havent eaten lunch yet, so no choice. We stayed overnight at Ate Sonia's house as expected kasi pagod na kaming lahat.

The next morning, hindi na kami nagsayang ng oras. We went to SM Fairview to eat lunch. Here our picture:

Left to right: Ninong, Ninang, Nanay, Ate Arlin, Mira , Kuya Rowen at Ate Sonia

Food trip kami sa "Congo Grill" kasi nga mahilig ang family namin sa pinoy food at bukod pa sa namiss din daw ni Ate. Mabuti rin itong pambawi sa experience namin kahapon dun sa nakainan namin sa baywalk. At ang masaya pa dito mas nakamura pa kami.

" Di naman obvious na nagenjoy ako at nabusog. Wehehe"

*sigh* ilang tulog na lang .... :(

A Different Kind of Christmas List

2005-12-22T17:44:00.000+08:00

Napa-aga, ayon sa mga nakasama ko nung medical yung alis namin. Imbes na Jan 10 ay naging Jan 8 na ito.

Lintik! Lalo akong di mapakali, hindi ko alam ang reaksyon ko. Pucha! Ilang linggo na lang yun a? Eto ang listahan ng mga ginagawa ko sa mga nakalipas na araw na alam ko tatatak sa isip at alaala ko.

TASK # 1 - i-mit ang mga highschool friends

~ niyaya ko ulit ang mga kaklase ko nung highschool na mag-divisoria. Na talaga namang nakagawian na naming gawin. Napagusapan din namin na lalabas kami sa 28th, tutal kaarawan ni Sharry sa 29th.

~ nagkataon na nagkita kami ni Jaime sa Greenhills nung isang gabi, at nasabi ko sa kanya na may gimik kami. Sakto kasi bday niya raw sa 27 so sasama siya. Dumalaw siya dito nung isang gabi. Isang araw makalipas ang pagkikita namin. Sinamantala ko na. Pinuntahan namin si Russelle na malapit lang din ang bahay dito sa amin, nagkayayaan kami na kumain ng Pares.

TASK # 2 - ipaalam sa mga naging kasamahan ang aking pag-alis

~ inuna ko na ang mga kasamahan ko ngayon. At talaga naman kakaiba dahil personal ang pagkasabi ko sa kanila. Merong umiyak at meron din naman natuwa para sa akin. Lahat yun sobrang na-aapreciate ko talaga.

~ sinubukan kong i-text ang dati kong kaopisina sa ePLDT. At hindi naman ako napahiya kasi agad akong tinawagan ni mia at nakapag kwentuhan kami ng halos 4 na oras sa telepono. Isa lang ang nasabi sa akin ni MIA "hanapan ko raw siya ng trabaho. "

~ tumawag na ako sa mga naging ka-close ko sa tridel. Lahat sila tuwang-tuwa dahil alam nila siguro ang ginhawang maidudulot nito sa akin. Kaya naman nagpapasalamat ako.

TASK # 3 - ibalita sa mga kabarkada ko nung college

~ noong nakaraan 17th e nagbirthday si Pol, kaya naman sinamantala ko ang okasyon para masabi sa kanila ang pagalis ko. Malungkot dahil napalapit talaga sa akin ang mga tropa ko nung college. Pero lam ko naman na kahit ano mangyari nandiyan lang sila

TASK # 4 - makisalamuha sa mga mabubuting kong kapitbahay.

~ kagabi lamang ay nagcelebrate si Noriel (isang kababata) nang kanyang kaarawan. Kaya naman halos buong araw akong ala sa bahay ang tumutulong sa kanyang paghahanda. Jackpot na rin kasi naging ka-crew ko rin si Noriel sa Jollibee kaya naman naimbitahan niya ang iba namin kasamahan.

Hindi naman siguro kahambugan ang ginawa kong pagsabi sa kanila na aalis na ako. Dahil hindi rin naman lahat ng nakasalamuha ko ay sinabihan ko. Sapat na sa akin na malaman nila ang estado nang buhay ko. Dahil para sa akin wala ako ngayon sa kinatatayuan ko kung hindi ko sila nakilala. At doon pa lang ay malaki na ang pasasalamat ko.

Talking to Myself

2005-12-19T00:41:00.000+08:00

Ive changed my wallpaper today, before i used to have one of our photos taken from EK. But now i'd change it to a wallpaper taken from a website.

As per last entry, i was planning to file my resignation sa current job ko. But instead, ive been AWOL for 3 consecutive days. Not that i was sick ... im just very confused, frustrated and tired of thinking. Ask me why? My answer will be i still dont know ...

Natanggap ako sa trabaho papuntang Dubai. I already sign the contract last Saturday. If all my requirements are through before this 23rd. By Jan 10, ill be saying goodbye to my home "PILIPINAS."

I dont wanna talked about the reasons kung bakit nagAWOL ako, kasi i know that im partly to be blamed about it. So might as well skip that.

Just right now i already miss all my friends. People whom i knew for the last 22 yrs that im here sa pinas. Call me madrama. I dont care. But yes i really do missed them. Im already thinking of things that i cannot do once im already there. People whom i talked too everytime i have a problem or just to have someone that i can talk too.

Im counting my days ... as if im about to die.

This Gives me an Idea

2005-12-15T21:45:00.000+08:00

Read these from this site (PAKI-CLIK) Natataon sa binabalak ko. Nyaahaha ... Kwento ko sa susunod na entry ko yung details. Sa ngayon eto muna ....

Dear Mr. Baker,

As a graduate of an institution of higher education, I have a few very basic expectations. Chief among these is that my direct superiors have an intellect that ranges above the common ground squirrel. After your consistent and annoying harassment of my coworkers and me during the commission of our duties, I can only surmise that you are one of the few true genetic wastes of our time.

Asking me, a network administrator, to explain every little nuance of everything I do each time you happen to stroll into my office is not only a waste of time, but also a waste of precious oxygen. I was hired because I know how to network computer systems, and you were apparently hired to provide amusement to myself and other employees, who watch you vainly attempt to understand the concept of "cut and paste" for the hundredth time.

You will never understand computers. Something as incredibly simple as binary still gives you too many options. You will also never understand why people hate you, but I am going to try and explain it to you, even though I am sure this will be just as effective as telling you what an IP is. Your shiny new iMac has more personality than you ever will.

You walk around the building all day, shiftlessly looking for fault in others. You have a sharp dressed useless look about you that may have worked for your interview, but now that you actually have responsibility, you pawn it off on overworked staff, hoping their talent will cover for your glaring ineptitude. In a world of managerial evolution, you are the blue-green algae that everyone else eats and laughs at. Managers like you are a sad proof of the Dilbert principle. Since this situation is unlikely to change without you getting a full frontal lobotomy reversal, I am forced to tender my resignation, however I have a few parting thoughts.

1. When someone calls you in reference to employment, it is illegal for you to give me a bad recommendation. The most you can say to hurt me is "I prefer not to comment." I will have friends randomly call you over the next couple of years to keep you honest, because I know you would be unable to do it on your own.

2. I have all the passwords to every account on the system, and I know every password you have used for the last five years. If you decide to get cute, I am going to publish your "favorites list", which I conveniently saved when you made me "back up" your useless files. I do believe that terms like "Lolita" are not usually viewed favorably by the administration.
3. When you borrowed the digital camera to "take pictures of your Mother's birthday," you neglected to mention that you were going to take pictures of yourself in the mirror nude. Then you forgot to erase them like the techno-moron you really are. Suffice it to say I have never seen such odd acts with a sauce bottle, but I assure you that those have been copied and kept in safe places pending the authoring of a glowing letter of recommendation. (Try to use a spell check please; I hate having to correct your mistakes.)

Thank you for your time, and I expect the letter of recommendation on my desk by 8:00 am tomorrow. One word of this to anybody, and all of your little twisted repugnant obsessions will be open to the public. Never f*** with your systems administrator. Why? Because they know what you do with all that free time!

Wishing you a grand and glorious day,

R.E.S.P.E.C.T

2005-12-13T11:03:00.000+08:00

Hindi porke nakakatanda ka, e dapat galangin ka na!! Sa akin kung gusto mong galangin kita, ipakita mo at galangin mo rin ako. Ano pa man ang Estado ko sa buhay. Bata man o matanda ako sa iyo.

Ang respesto ay walang basehan ... makukuha mo lamang ito kung ikaw mismo ay mayroon nito.

Maraming nakakatanda na magsasabi sa iyo na wala kang galang. Bakit? Sila ba meron? Yung simpleng pagsakay nga lang ng dyip na nasaksihan ko kahapon ay isa nang maganda halimbawa. Yun matanda sasakay, e mas bata yun nasa estribo (yung malapit sa babaan) sapat ba naman sabihin nong matanda "tabi ka nga diyan, nakita mo nang matanda yung sasakay!" Nak maman ng tucha!! Ang bait nitong matandang ito a. Pucha pare-pareho tayong nagbabayad a. Pano mo pakikitaan ng respeto yun ganon. Ang masaklap pa isang guro yung tinutukoy kong nakita kong sumakay na pasahero. Malupet!!! Ano na lang kaya ang natutunan ng mga estudyante niya sa kanya.

Kaya't kung gusto mong respetuhin ka ng kapwa mo, ipakita mong karespeto-respeto ka!!!

Behind All the Happiness Lies the True Meaning of Life

2005-12-11T08:35:00.000+08:00

Halos lahat ng friends ko are asking me kung bakit di pa ko pumunta nang DUBAI? Both my sister are there. Ako na lang at nanay ko ang nandirito sa pinas.

Mahigit na rin ilang taon nagtratrabaho ang Ate elsie (panganay) sa Dubai, siya na halos ang sumuporta sa pamilya namin at nagpatapos sa akin ng pagaaral, simula nang maghiwalay ang mga parents ko. Nagtratrabaho siya sa isang grocery store bilang isang staff.

Si Ate Arlin (pangalawa) nito lang 2002 ata nagpunta sa dubai, nagtratrabaho bilang office staff ng isang computer firm doon. Kasama niya doon yung iba niyang barkada dito sa pinas.

Kaya't ganun na lang yung mga tanong ng mga close friends ko simula pa nung highschool. Na sa tuwing magkikita kami ang pambungad na tanong e "kelan ako pupunta ng dubai?"

Maraming nagbabaka sakali na makapunta doon, ako naman matagal nang pinipilit ng pamilya at kaibigan ko na pumunta. Ako mismo ang tumatanggi. Bakit kamo? Hindi ko alam. Masaya ako dito. Iba ang nararamdamang kong security dito sa pinas. Sabihin man nilang delikado dito! Malamang pa nga yun ang unang ma-miss ko. Brutal akong tao e. Wehehehe..

Ngunit noon yun, mamaya may interview ako sa isang agency na maaring magdala na sa akin sa lugar na matagal ko nang iniiwasan. Kung tatanungin niyo ako kung bakit? Praktikal na rason, katulad din ng mga sagot ng ibang tao. Wala man akong pamilya pa, pero para sa kinabukasan ko at para na rin sa nanay ko. Gusto ko maibigay ko lahat ng gusto niya at masuklian ko naman ang mga kapatid ko. At magagawa ko lamang yun pag nagpunta ako sa dubai. Masakit man sa loob ko pero "KAILANGAN."

Kaya't bahala na mamaya kung matanggap ako o hindi .....

Ang Pagdadalaga ....

2005-12-05T15:57:00.000+08:00

No doubt that the film is really "Filipino made". Malupit!! Magaling at napakahusay. Hindi ako nagkamaling panoorin ang palabas na ito. Madalas ko na itong marinig at mabasa, overwhelming with positive reviews. Dito man sa pinas o sa labas. Ilan na ring awards ang napanalo ng pelikulang ito. Sinulat ni Michiko Yamamoto na siya ring sumulat ng pelikulang "Magnifico."

Isang pelikula tungkol sa 12 anyos na batang bading. Na nain-love sa isang pulis. Kung iisiping isa siyang "Gender sensitive" film ay nagkakamali kayo. Ipinakita nang pelikula ang pagmamahalan ng pamilya at kung ano ang tunay na estado ng bansa. Malamang nga yun ang dahilan kung bakit napansin ito sa mga international filmfest.

Pinoy na Pinoy!! Pinas na Pinas ang dating nang pelikula. Malamang nga kung nasa ibang bansa ka at pinanood mo ito malamang ma homesick ka. Bukod na lamang kung lumaki kasa loob ng Ayala alabang.

Aminado ako, halos pareho kami ng lugar ni maximo nang kinalakhan. Mula dun sa mga babaeng maiiksi ang damit na nakatambay sa labas ng bahay namin at hanggang doon sa manonood ka ng palabas sa kapitbahay mo na magbabayad ka. Lahat yun naranasan ko.

Ngunit ang ikinatuwa ko sa palabas ay kung gaano ipinahalagahan ang salitang "PAMILYA." Ulila man sa ina ang pamilya ni maximo, makikita ang pagsisikap ng kanyang ama na itaguyod silang 3 magkakapatid. Yun nga lang sa maling paraan. Mararamdaman mo na tunay at bukal ang pagmamahal na ipinapakita ng ama at dalawang lalaking kapatid kay maximo. Na kung iisipin, madalas sa isang pelikulang tagalog na ang ama o ang lalaki na kapatid ang siya mismong tumututsa sa isang miyembro nang kapamilya kung ito'y isang bading. Nakakatuwang isipin na hindi ko nakita yun sa pelikulang ito.

Mas pinahalagahan at binigyang importansya sa pelikulang ito ang salitang pamilya at tunay na kahulugan nang pagmamahal ...

Ku Ku Kuro Kuro

2005-11-25T03:48:00.000+08:00

As i was reading the tabloid yesterday, nabasa ko na magsisimula na pala yung SEA GAMES dito sa pinas. Cant help but feel sorry both for the athletes as well as sa mga organizers. Why? Nobody even cares, para bang this is just a plain celebration that we dont have to get involved with.

Inaamin ko im guilty na hindi ko man lang alam na magsisimula na pala ang sea games. Kung di ko pa nakita yung mga "tarpolin" kahapon sa EDSA, hindi pa ako magkaka-idea. Nagkaroon tuloy ako ng interes na alamin ang tungkol dito.

Maraming beses ko na rin naman napapanood sa TV yung mga atleta, ngayon ko lang napagtanto na nagiimbita pala sila na panoorin ang seagame ang buong akala ko kasi, meron na naman bagong pelikula sina Manny Pacquiao o si Onyok Velasco. Ba mala'y ko? Nakita ko sa tabloid yung litrato nung palabas at dun lang ako natauhan.

Napagalaman ko rin na kung balak mong manood ng mga events ay maghanda ka na malaki-laking pera. Aba'y sa iba't-ibang parte pala ng pilipinas gaganapin ang mga palaro. Bongga! Isa na rin sigurong paraan para mapromote ang pilipinas. WOW! Maganda idea... Naisip ko.

Ang katanungan ko lang bakit kailangan may entrace fee? Balak ko pa naman panoorin yung Badminton. Nung malaman ko ang halaga ng entrance fee, i might as well spend it eating. Mantakin mo P825 something ang ticket na gaganapin sa ULTRA. Nah ... di na ko manonood. Sa TV na lang.

Ang rason nila kong bakit may "FEE" kasi daw pambawi nila sa ginastos nila sa venue at iba pang utility expenses. Nak nang tucha naman! Wala bang kompanyang nagsponsor sa malaking event na ito. Bakit kailangan magbayad ng mga organizer sa mga venue? Bakit kailangan magbayad ng electric sa Meralco? At kung ano pang ka-ekekan .... *sigh*

Mangmang nga siguro ko at hindi ko naiintindihan??? Pero simple langn naman. NASYONALISMO .... tutal isang linggo lang naman yung EVENT!

F W E N S H I P

2005-11-23T12:09:00.000+08:00

Sarap talagang bumalik sa pagkabata, yun bang wala kang iniisip kundi maglaro lang. Last sunday nagpunta kami nang mga opismate ko sa EK (Enchanted Kingdom) at isa lang masasabi ko. Sobrang saya!

Hindi ko man nasakyan yung ibang mga rides dahil sa takot ako, nagenjoy naman ako kasi kasama ko yung mga makukulit kong kaopisina. Mamimiss ko talaga yung mga happenings namin sobra.

Wala akong kwenta pagdating sa mga gimik sa "theme park" kasi takot ako magsasakay sa mga ride. Masaya na ako sa carousel at bump car. Syempre kasama tropa nakakahiya naman kapag hindi ako sumakay, ayon nayaya akong sumakay dun sa pambatang "Roller Coaster" nak nang tucha!!! takot na takot ako. Pagbaba ko sa ride, nanginginig ang katawan ko at putlang-putla ang balat ko. Pucha! Hindi ko talaga alam kung bakit, takot talaga ako sa mga matataas na lugar. Pinagtatawanan nga ako ng mga kaopisina ko. Tawag tuloy nila sa akin "BOY NGINIG" sige tawa pa!!! Wehehe....

Dahil dun hindi na nila ako niyaya pang sumakay ng ibang ride. Pero tuwang-tuwa ako sa "Rio Grande Ride" ... napakaexciting kasi kompleto kami sa isang raft at lahat kami basang-basa. Hinintay naming magsara ang EK hanggang 10pm.

Ano pa nga bang pinakasamayang paraan para tapusin ang araw na ito kundi manood ng "FIREWORKS"

Wicked??

2005-11-22T12:04:00.000+08:00

YIPEEE!! tama si ka watson, sobrang lupeeeeeetttttttt ng HARRY POTTER 4. Sulit na sulit ang binayad ko. Sarap ng piling bumalik sa Hogwarts. Matagal ko na ring nabasa yung libro, pero iba talaga kapag nakikita mo na sa big screen yung dating iniimagine mo lang. Nakakatuwa kasi sinamahan ako ng mga kaopisina kong manood.

Kung di niyo pa napapanood ... aba'y ano pang binabasa-basa mo diyan... tara na!!!!

x's
may attached sana akong pic hindi ko ma-center di ko lam gawin ko. Boplaks na naman ako sa HTML... pucha tatawanan na naman ako larry at dada. huhuhuh

When was the last time???

2005-11-18T01:21:00.000+08:00

kelan nga ba huling umiyak? hindi ko na matandaan. Siguro ilang taon na rin ang nakalipas, hindi naman dahil sa masayahin ako. Nalulungkot din naman ako pero hindi pa naman humahantong sa puntong pumapatak na yung luha sa mga mata ko.

Hindi ko rin namang magawang umiyak sa tuwing nanonood ako ng TV o kaya ng pelikula, kasi minsan lumilingid na yung luha ko tapos bigla akong kakantsawan ng kasama ko, mahihiya tuloy siya pumatak.

Kanina gusto kong umiyak ... di ko alam kong bakit. Gusto kong ilabas yung mabigat na pakiramdam na nadarama ko kaninang hapon. Nagising ako ng hapon, mga isang oras pa lang ako natulog. Bigla na lang akong nalungkot. Di ko alam kong bakit. Basta nang mga oras na yun gusto kong umiyak. Napaisip ako matagal-tagal na ring hindi ko iyon nagagawa. Ngunit hindi rin pumutak ang mga luha ko.

Sa sobrang kakahintay na ako'y maiyak ... nainip ako. Nilaro-laro ko yung cellphone ko sa pagitan ng mga kamay ko. Di ko namalayan tulog na pala ako....

Tell Me If U Can Take This

2005-11-10T03:05:00.000+08:00

Pag sinabi nila call center agent, isa lang agad ang pumapasok sa isip nang tao .. ay mga walang alam magaling lang mag-ingles ... kala lang nila yun.. heto yung 5 bagay na natutunan kong dapat meron ka kapag gusto mong magtrabaho sa call center.

1. Kung ikaw yung tipong pala-absent, wag mo nang balikan na pumasok pa sa call center. Dahil sa isang call center. Umabsent ka lang nang isa, maigting na ang tingin ng boss mo sa iyo. Tandaan kumikita ang kompanya sa numero ng tawag na natatanggap nila, so kong absent ka mababawasan ang tawag which also mean, walang kita...

2. Kaugnay dun sa una, bawal ang ma-late ... kung kinakailangan 1 hr o 30 mins bago ang yung shift ay nasa opisina ka na. May ibang call center na kailangan mong magbasa everyday ng mga email updates o kaya naman kailangan maaga ka para mabuksan mo na yung mga "tools" na kakailanganin mo sa pagtanggap ng calls. Isang malaking paglabag sa polisiya ng isang call center ang pagiging absenero at pagiging late.

3. Multi-task .... isa sa pinaka-importanteng skill na dapat meron ka kung gusto mong maging succesfull bilang isang call center agent, Madalas habang kausap mo yung customer sa linya ay tinatype mo yung pinaguusap nyo. At kung minsan kung sobran galing mo. tulad ko (ahem!!!) wehehe ... kaya mo pang magblog at magsurf sa frendster mo habang ngta-type at kausap yung customer.

4. Pasensya .. yan ang pinakamalaking dapat na meron ka. Kahit na mura-murahin ka pa nun kausap mo dapat smile at apologize ka pa rin. Bayad ang pagiging plastik pagdating sa mga call center agents. Sanayan lang din, pag di mo na matiis yung kausap mo. I-mute mo na lang yung headset mo at sabay sabi ng isang malutong na mura... wehehehe ... yung lang ang bawi mo. Sabay balik sa kausap at apologize ulit... ganun lang.

5. Dapt marunong karin makisama. Di lang sa kausap mo sa telepono, pati na rin sa mga taong kasama mo sa opisina. Alam nyo naman ang call center masyadong marami kayo, halo-halong personalidad at paguugali. Hirap makahanap nang mapagkakatiwalaan. Ngayon mabait sa iyo, bukas winawalanghiya ka na... ganun lang yun. Pati na rin sa mga boss mo. Minsan nga magugulat ka pa kasi mas matanda ka pa sa boss mo. So dont expect too much of professionalism when it comes to some of your boss. Di ko sila nilalahat, but it is not enough na magaling ka, kailangan marunong kang humawak at makisama sa mga empleyado mo.

Bilang pagtatapos ... kung tatanungin ako. Masaya ako sa trabaho ko, kasi alam ko yung mga nakilala ko rito ay mga tunay na tao. Swerte ko lang talaga. Pero wala akong balak na mabulok at magtagal sa propesyon na ito... YUCK!!! wehehehe

Gising Buong Magdamag

2005-11-08T09:19:00.000+08:00

last friday night, gumimik kami nang mga bago kong kaopisina sa may timog. we are planning to go to this so called bar named "xymaca" but the place is jammed with people kaya't we tried to look for a different bar. U-mo- o na rin akong sumama sa kanila, tutal libre naman nang isa kong kaopisina na napromote.

Kumain muna kami sa "brother burger" na amoy putok yung loob nung restaurant. Ang isa pang nakakainis, ang tagal nung service. Nung malaman ko kong bakit ang tagal ng order ko yung pala mali yung pangalan na tinatawag nila imbes na airwind .. ruel yung tinatawag nila. kaya naman hindi nila ako mahanap. kung di pa ko lumapit sa counter at nagtanong malamang na hindi ko pa malalaman na ang pagkarinig pala nung kahera sa pangalan ko ay RUEL. So tinama ko siya sabi ko "Airwind name ko." Sagot niya "ano po louie"? ... gusto kong sumigaw nang mga oras na yun, gutom na gutom na ako tapos bingi pa yung kausap ko. Makalipas ang 30 mins, sa wakas naserve na yung order kong isang burger at fries....

natuloy ang gimik sa may bedrock sa timog. ayoko na ngang pumunta doon dahil may masamang karanasan ako sa bar na yun (kung ano man ang nasa isip nyo, hindi yun!!). Wala nga lang akong choice kasi nanduon na kami. Sakto kasi nagshoshoot yung bagong channel ng 7 yung QTV channel 11 (oi promoting). Madaming banda ang nadoon upang tumugtog. Nandoon din si raymond at si bianca king. Hindi ako mahilig sa artista. Totoo yan! kaya nga nung inalok kaming tropa kung pede kaming magpainterview, lahat kami walang imik. ang nasabi na lang ni bianca (this is on a conyotik ... matining ... childish voice) "they dont like me.." sabay talikod.

natapos ang gabi .. ang naubos ang isang bote nang tikila at tigiisang bote ng san miguel strong ice. Tapos magbar, napagplanuhan ng tropa na kumain ng siomai sa jade valley, ngunit pagdating namindun hindi sila nagseserve ng ice tea kaya ayun pumunta na lang kami kay pareng mcdo... eto yung mga picture namin.....

"Eto medyo bangag na kami sa loob ng BEDROCK" Yabadabadoo!!!

"Doon tayo sa MCDO at magpicturan tayo!!!"

"GWAPO AHH - kimpoy ... PUFFY EYES - gcel"

call me pathetic if you like ....

2005-11-03T07:41:00.000+08:00

nangyari na ba sa iyo na bigla na lang sinabihan ka ng kaibigan na "WAG MO KONG KAUSAPIN" .... yun bang hindi mo naman alam kung ano yung ginawa mo, tapos bigla ka na lang sasabihan ng ganun??? tapos pag nakita kang tumahimik. sasabihan ka naman ng "BIRO LANG!!"
nakakainis diba??

hindi mo tuloy malaman kong totoo bang may sama siya nang loob sa iyo o talagang binibiro ka lang.

Ewan ko pero ako iba ang pakiramdam ko kapag sinabihan ako ng ganito. Hindi ko ma-explain kong bakit. Napapaisip na lang tuloy ako kung ano nga ba ang nagawa ko.

Naniniwala kasi ako na ang biro ay kalahating di totoo at kalahating totoo (syempre!!).

T.L ako sa iyo

2005-10-19T06:47:00.000+08:00

may nakilala ka na bang tao na may pagka "suicidal type?" yun tipong di niya kayang mabuhay dahil sa sobrang depresyon?? ako marami akong kakilala .. pero di ko ka-kosa.

Pano kung isa kang babae na may syota tapos gusto mo nang makipaghiwalay dahil sawa ka. Tapos binantaan ka nang syota mo na magpapakamatay siya kapag iniwan mo siya. Mato-touch ka kaya? o matatakot ka at hahayaan mo na lang siya? iisipin mo kayang nagbibiro lang siya? baka? oo? baka? hindi?

Paano kung may syota ka at mahal na mahal mo? ang saya-saya nang relasyon niyo tapos isang araw, sinabihan ka niya na ayaw na niya sa iyo? magpapakamay ka kaya? o tatakutin mo yung syota mo na magpapakamatay ka? may mapapala ka kaya? itutuloy mo ba kung tuluyan ka ng syota mo na iwan ka?

Isang kabaliwan ang pagpapakamatay, dahil sa pagibig. gasgas man ang linyang "marami pang iba diyan" pero ako naniniwala akong lahat nang tao may katuwang.....

for you i will ... sigh

2005-10-18T08:41:00.000+08:00

masaya't .. malungkot ako sa mga nanyayari sa mga katropa ko. Hindi ko alam pero sobrang miss ko na sila....

Unahin ko kay ...

PAULINE - kaklase ko siya mula 1st year college hanggang 1st sem ng third yr. Lumipat man siya ng panggabi nun 2nd sem hanggang 4th year. Hindi pa rin namin nalilimot na magkita. Ayoko na lang isipin na dahil kay jay-r kaya lang siya napapadalaw sa amin noon. Naaalala ko yung mga araw na wala kaming pera at gutom kami. Naglalakad kami sa sm north, bente lang pera namin kaya't bibili na lang kami nung benre meals na wendy's o kaya yung spag ng A&W. *sigh*

MEANN - isa sa mga taong malaki ang utang na loob ko. Matagal na kaming hindi nagkikita, sa pagkakaalam ko ang huli e nun valentine day pa. *sigh*

DADA - pucha!!! yung mga kulitan. yung mga jamming namin tuwing sasapit ang ala sais ng gabi sa tridel. Ang walang humpay na pagbloblog .. ang walang tigil na panonood ng game ka na ba? tuwing tanghalian. Nagpakilala sa akin nang "sassy girl" na hanggang ngayon e hindi ko pa rin makalimutan. *sigh*

LARRY - ewan ko ba? pucha iba talaga ang dating ng taong ito. Ito ang nagmulat nang mga mata sa katotohanan ng buhay... huwwawawawa .. ayoko nang magsalita pa baka may masabi lang ako.... potah!!!

BUTSOK - yan ang binansag ko sa kanya at hanggang ngayon nakilala na siya sa tawag na yan. sus ... noon nahihiya pa siyang gamitin yung palayaw na yan. pero ngayon pinaglaladakan niya pa sa blog niya. *sigh*

JM - napakabait kong naging kaibigan sa tridel. mga kulitan. yung mga araw na naglalaro lang kami sa pc niya kahit may pc naman ako. natatandaan ko pa yung keyboard niya na madalas mahulog sa kinalalagyan. nakakatuwa, yung mga ismid niya. yung mga pagtimpla niya ng kape ko. yung mga banat niya na tagilid o pagkwento sa buhay ng boyfriend niya ... *sigh*

marami pa sila ngunit ito lang sa ngayon ang talagang naaalala ko at di ko makakalimutan..... *sigh*

yuhoooo!!!

2005-10-17T08:31:00.000+08:00

hey! kamusta na nga ba ako? kamusta na ang patatas na kunwari e bise-bisehan sa trabaho? hayaan nyong update ko naman ang blog ko.

Minsan nakakalungkot kasi hindi na ako makapagupdate o makapagbasa man lang ng mga blog nang mga kapwa blogirista ko. *sigh* ... minsan nga parang gusto ko na lang ihinto ito. pero sayang naman. nakakatuwa pa naman kapag binanalikan ko yung mga dati kung mga entry. natutuwa ako na nanyari pala sa buhay ko yung mga bagay na yun. marami akong gusto isulat. kung pede nga lang na idikta na lang sa kompyuter yung nasa isip ko at bahala na siya magtipa nito. kaya lang hindi ganon e. *sigh*

Ano nga ba ang nanyari sa akin??

Noong nakaraan na buwan ng septembre pumalo ako na pangatlo sa opisina namin bilang isang mahusay na tech ... opo pangatlo??? ultimo nga ako hindi makapaniwala. kung nung augusto e, pangisang daan ako sa mga manggagawa dito, e noong isang buwan lamang e umakyat ako sa pangatlo. ilang beses ko na bang nasabing pangatalo ako?? wehehe....

halong presyur at takot ang nararamdaman ko. kasi mas naniniwala ako ng mas maganda yung nagsisimula ka sa baba pataas. keysa yung nagsimula ka sa taas tapos gugulong kang diretso pababa. dagdag pa roon anf expektasyon ng mga kasamahan mo na kailangan higitan mo ang dati mo nagawa.

*sigh* pagod ... puyat .... miss ko na ang pagblogblog :((

x's,
di ako makapagblog sa bahay kasi nireformat ko yung pc ko. nagpapabibo na ako nang todo. kinakalikot ko na yung kompyuter ko sa bahay......

mahirap maging artista

2005-10-07T07:36:00.000+08:00

im sick, paano ba naman for the last two weeks hindi ako nakakakumpleto ng tulog ko. Simula nung nangshopping kami ng tropa sa bambang. Hanggang ngayon. Eto ang detalye.....
SEP 18 - umuwi ako nang 9am nang umaga galing sa shift, imbes na matulog. inintay kong dumating sina jomar at car para dun sa fud trip namin at pamimili sa bambang. Refer na lang on my last entry....

SET 25 - outing the team namin sa laguna. Umalis kami nang opis after shift. Diretso sa laguna. Balak ko sanang matulog sa biyahe, pero hyper mode ako during the whole trip. Kaya ayon hindi ako natulog. Pagdating namin sa laguna, imbes matulog na swimming agad ako. Binalak kong matulog pagkaahon, kaya lang di na pede kasi basa na yung damit ko, e nagaalala ako baka kulangin yung dala kong damit. Natulog ako ng 2am na. nung time na hindi ko na talaga, yung bang pakiramdam ko na gang rape ako sa loob ng bilangguan.

OCT 3 - imbes na mamahinga ako sa bahay, e naglaro ako na badmniton. Nagkayayaan kasi kami ni ate sonia. E matagal-tagal na rin naman akong hindi nakakapaglaro so nahikayat ako. 2 hours din yun. Ang malupit pa dun, may kakampi si ate son pero ako magisa lang. (syempre nanalo pa rin ako) wehehe!!!! tapos nun sumama pa ako kay ate sonia, imbes na umuwi. Kumain kami sa labas at dumaan sa sm para tumingin ng cellphone. Napabili tuloy ako ng electric fan. Mga 8pm na rin ako nakarating sa bahay.

Kinabukasan .... iba na ang pakiramdam ko. Nanghihina na ako. Sumasakit ang katawan ko. Inisip ko, baka naman sa pagbabadminton lang kaya sumakit. Ganun naman talaga kapag hindi sana'y sa ihersisyo yung katawan mo.

Sumunod na araw - masama pa rin ang pakiramdam ko. nadagdagan pa ng sipon. At iba na yung sakit ng katawan ko. may halo ng panginginig at pamamanhid. Medyo kinabahan nga ako. Pero inisip ko na lang na mawawala rin ito.

Kahapon - wala na akong balak pumasok, dahil sa hindi na rin masyadong magandang ang tono ng boses ko. (e yung pa naman ang puhunan ko) wehehe. Lumala na yung sipon ko, yun bang bawat yoko ko, tumutulo yung sipon na parang gripo sa ilong ko. puro tubig ... as in tubig talaga. Uminom na ko nang gamot "NEOZEP"

Ngayon .... eto hindi na masyadong masakit ang katawan. pero ang sakit na nang ilong ko sa kakasinghot ... naisip ko meron kayang machine na pede higupin lahat ng sipon sa ilong ko????

Mga susunods ko pang lakad sa weekend na ito...

OCT 8 - may laro ulit kami na badminton at sa gabi gigimik kami ng mga dati ko kaopisina sa PLDT.

OCT 9 - lalabas kami nina ate son kasi bday niya... ililibri ko sila sa chef de angelo sa galleria....

OCT 10 (12am)- pers day of shift ulet....

TULONG PANO PA AKO MAGPAPAHINGA!!!

Meet my new team

2005-10-04T09:26:00.000+08:00

"TEAM FABRIQUIER"

Left to Right: Coach Aris, Coach Dottie, Liza, Gisselle, Me, Jenny, & Rodel
Wala si Teejay kasi siya camera man. (Churi!!!2x)

Delayed na itong entry ko kasi nanyari ito nung last sunday Sept 25. Sa kadahilanang ala naman masyadong fancy nanyari sa akin, bukod sa pumasok sa opisina at matulog. E ipopost ko na lang ang mga pictures at ipakilala ko sa inyo kung sino-sino ang mga new found fwends ko sa DELL. Baka may kakilala pa kayo......

Nagswimming kami sa laguna at hanggang ngayon di ko pa rin matandaan yung pangalan nung lugar. Ang landmark ko lang e, ito yung village sa tapat ng Monte Vista resort. Nagsisismula yung pangalan nung village sa letrang "M" so pedeng Mariposa, Maligaya ... at kung ano-ano pa. Sa loob ng village na yun ay maraming private house na nagpaparent ng private pool. Naka-jackpot nga kami kasi yung narentahan namin bahay e mura. Sa halagang Php 3,300 nakapagovernight kami dun sa bahay na may 3 kwarto, libreng videoke at libreng gamit ng kusina (kasama na yung gasul at ref). Ang sabi nga sa amin nung caretaker, kapag summer daw doon e pinaparent nila yung lugar ng 5K to 7K. So laking discount talaga.

Namalengke na kami sa calamba market bago pa man kami pumunta dun sa resort. Para tipid. Bukod pa yun sa mga baon naming pagkain... heto ang ibidensya ng pagka animal namin sa pagkain... wehehehe

Ito yung agahan namin kinabukasan. Sorry hindi namin nakunan yung pananghalian namin nung unang araw kasi ganun kami kagutom. Hindi na namin naisipan pang picturan ... wehehhe

Mga pagkain:
Inihaw na tilapia, Inihaw na Hotdog, Itlog na maalat na may kamatis , adobong manok at baboy at syempre bilang panulak Tequila.. wehehe

CAUTION:

Epekto nang walang tulog at mag-oovernight swimming. Huwag tularan!!! Samahan nyo pa yan nang busog na tiyan at umaagos na malinis na tubig ng laguna. Halina't magbabad tayo???

Ang mga susunod na larawan ay sadyang nakakabahala
"PATNUBAY NG MAGULANG AY KAILANGAN"

missing you

2005-09-29T07:46:00.000+08:00

i decided to leave you
due to the fact that i loved you, so much
i pretend all through out these days that i can do it
but it seems that im wrong
seems that im not strong enough to let you slip away

here i am now, still saying that i can do it
that my life will still go on even if you're not around
trying to devout my whole attention to my work.
but im wrong everywhere i looked there is you ...
there is the sweet smell of your fingers ...
that surely my mind cannot erased.

given the chance to turn back time
ill probably choose to stay with you
even if it meant me not fulfilling my dream.
coz you to me is everything that i wished for ....

nakuha ko dun sa old post ko sa deviant account ko!! nakakatuwa... weheheh.. senti !!!! bwuhaha

shopaholik

2005-09-20T07:38:00.000+08:00

nagtrip kami kahapon ng mgs highschool friends ko. we went to "bambang" at "tutuban." madalas naman ako pumunta nang tutuban pero pers time ko sa bambang.

Matagal ko nang naririnig ang ukay-ukay sa may bambang. Ngunit di pa ako naglakas loob na pumunta doon kasi nga hindi ko alam. Noong nasa ePLDT pa ako, madalas kaming pumunta doon, hindi pa ra magukay-ukay kundi kumain ng tapsilog. dinadayo pa namin yun ng mga kaopisina ko. Meron kaming kinakainan dun na sa halagang 25 pesos lang e may tapa, sinangag at itlog ka na (TAPSILOG) at ang masaya pa dun ay mayroong libre bagoong at kamatis. yum..yum..yum.....

Ngunit kahapon hindi yun ang pinunta namin, kasama ang highschool prends ko na sina maricar, sharry, at jomar.napagkatuwaan ng grupo ang pumunta at tutal dun rin nakatira yung isang kapatid ni maricar sa bambang, kaya't alam niya ang pasikot-sikot sa lugar. Nais ko rin kasing bumili ng bag na bago at sinabi sa akin ni Maricar na meron nga daw bag doon na branded pero sa murang halaga lang ibinebenta at matatawaran mo pa. san ka pa??

So pagkatapos naming magfood trip sa paresan. Dumiretso agad kami sa bambang. Pucha ang sarap pa lang mamili dun. Isa lang siyang palengke ngunit ang mga paninda e mga damit, sombrero, bag at kung ano-ano pa.Sa sobrang mura nang paninda may nakita nga akong mga NIKE na shirt na 250-350 pesos lang ang halaga at may iteketa pa ang mga ito ah ... tumingin din ako ng mga jacket, dahil nga malamig sa opis. Yung mga branded na jacket, nasa 600-850 ang presyo. WOW talaga. Ang nakakalungkot nga lang yung ipinunta ko na pagbili nang bag e nauwi sa wala. Kasi yung sinasabi ni maricar na maganda e nabili na raw. Malas talaga!!!

tip sa pagpunta sa bambang:

1. Bumili kayo dun sa loob ng palengke, huwag sa labas. Dahil mas mura sa loob. Pareho lang nang paninda.

2. Tumawad!! tumawad!!! tumawad!!! wag lang sobra, baka masasak ka na.

3. Matutong mambola rin nang tindera o tindero. Minsan pagmedyo feeling close kayo nung nagtitinda e. Mas mabibigyan ka ng malaking diskwento.

4. may isang pwesto sa palengke ng bambang na nagtitinda nang puro branded. Sa may bandang looban nga lang. Yun bang puro levis, mossimo, nike at kung ano pa.

5. Talasan ang mata... kasi meron din naman akong nakita ng mga imitation lang.

so tara bili na tayo sa bambang.. wehehehe

usapang mabait

2005-09-14T05:21:00.000+08:00

ayoko sa taong mababait.... lalo na yung mga sobrang bait. una sa lahat, mahirap silang pakisamahan. hindi mo alam kong dapat ba akong mag po at opo sa kanila para magmukhang mabait din. Di ko lam kung dapat ba akong humingi palagi nang paumanhin sa tuwing makakagawa ako ng kasalanan.

madalas kasi sa mga mababait na tao yung masyadong balat sibuyas. konting kibot magagalit na, kahit na alam naman niyang nagbibiro ka lang. yung bang hindi ka na lang biglang papansinin. magkikita na lang kayo isang araw, tapos na ha o ho wala kang maririnig sa kanya. at ang nakakatuwa pa sa mga taong mabait, kahit galit na nakukuha pa rin ngitian ka o kaya naman ay tanguhan ka kapag nakikita ka. walanghiya... bakit kaya hindi niya na lang ako sapakin agad sa mukha o kaya pagmumurahin ako. mas gusto ko pa yun, at least nailalabas niya yung galit niya. at nalalaman ko rin yung mga pagkakamali ko. e kaya lang mabait nga e!! kaya hayun magpapanggap na walang nanyari, pero meron kang maririnig ng bulong-bulongan na may sama siya nang loob sa iyo.

hindi ko maintindihan. sabi nga nila mahirap galitin ang taong mabait. dahil iba sila kung magalit. Anong iba?? yung bang bigla na lang mananahimik at hindi ka kakausapin ni yung may salang tao e walang kaalam-alam na kinasusuklaman na pala siya.

kaya ako mabait ako... pero nasa lugar. galit ako kung galit ako at sinasabi ko kung galit ako. kasi ayoko ng nagiipon ng galit. lalo na't sa kaibigan ko.

diba ika nga nila kung kaibigan mo ang isang tao dapt sinasabi mo ang mga pagkakamali nila. kung nasaktan ka man nila dapat sabihin mo sila na nasaktan ka at wag na nilang ulitin muli. ganun lang naman yun diba??

isa munang patalastas

2005-09-10T21:55:00.000+08:00

its been so long since my last blog. im up on my 2nd week here at "ops". Pumuslit muna ako, ang susubukan kong magsulat ng entry.
Ilan minuto na lang maglologin na ako at kukuha na nang tawag mula sa mga kliyente ng dell.
Nakakamiss na yung mga panahon at oras na wala akong ginagawa kundi ang maging regular visitors ng mga blogger sa loob ng blog world. Naalala ko pa na madalas kong makita ang pangalan ko sa mga comment box ng ibang blogarista at kung hindi ako nagkakamali, marami na rin akong buhay na nakilala, mga taong hindi ko pa nakikilala ng personal ngunit naging bahagi na ng pangaraw-araw kong gawain.
Noon pagdating ko ng bahay o mapaopisina man. excited na excited akong magconnect sa internet, kasi mababasa ko na naman ang mga pakikihamok ng mga naituring ko nang kaibigan ko sa blog world.
Itong entry ko nagyon ay para sa mga naging kasama ko sa ilang buwang kong ginugol sa pagsusulat sa blog ko. Na laging nandiyan, mapawalang kwenta man o meron ang laman ng blog ko. Labis akong natutuwa sa inyong pagbisita at pagkokomento..... nawa'y kayo'y wag magsawa.
At kung pagbibigyan ako ng oras, hayaan nyo't dadalaw ulit ako sa mga site ninyo at makikibalita......

FOB

2005-09-06T10:01:00.000+08:00

what a week, nagsisimula na ako sa operations, dahil pinayagan na rin kami sa wakas. so nung thurs, first day ko sa operations or as we call it here in call center "floor." na meet ko na yung teamates namin ni jenny at jhun. at isa lang masasabi ko, napakabait nila, sana lang ganon pa rin sila lumipas man ang ilang buwan. halo-halong personalidad, may masungit kunwari, may makulit, may maingay at may seryoso pero magaling manarantado ng customer. hehehe . syempre dahil bago ako, tahimik muna ako sa unang araw. pinakilala ako sa mga kateam ko at sa l2 (level 2 tech) namin at sa bago kung coach.

babae pareho ang l2 ko at coach, at pareho silang mabait. yun lang ang masasabi ko sa ngayon. aabangan ko na lang sa mga susunod na araw kung ano ang mangyayari....

S*** Happens

2005-08-31T09:26:00.000+08:00

kung hindi ka ba naman talaga mababadtrip o. isipin mo pumasok ako today. knowing na this is my first day of work. pagdating ko sa opisina, sabi nung mentor ko dun sa transition bakit daw ako nag-AWOL kahapon? sabi ko huh? ang alam ko graduate na ko sa transition. kasi yun yung text sa akin ni jenny last friday. diba hindi ko nakapunta nun graduation dahil nagkasakit ako.

kinausap ako ng coach ko at ang sabi niya hindi raw pa ko graduate extended pa raw ako ng three days at ang kanyang rason e kasi hindi raw ako pumasok last fri. sucks ang babaw i wanst even because i fail or im not doing good. its just that hindi ako dumating nung last day o nung araw na nagbigay ng team assignments. ~~shit talaga!!~~

ultimo nga si jenny ay nagulat, akala kasi niya kasama nya na ako sa operations, yung pala hindi. Sabi ko na lang sa kanya "ok lang text mo na lang ako kapag lunch ka na o bababa ka, para sabay tayo" kung di naman talaga badtrip na empty batt pa ko. so hindi ko rin natanggap yung mga text ni jenny. e nakadeploy na siya sa floor. ako nasa transition pa rin. *sus*

ang nakakainis, bago ako umuwi. kinausap ko ulit si coach at tinanong ko kung AWOL ba ako yesterday or not. sabi niya "pagiisipan pa raw niya." nak nang pucha!!! para naman kagustuhan ko yung umabsent? ang sabi niya pa he tried texting me daw? pero ala naman akong natanggap? sabi ko nga sa kanya hindi ko naman siya lolokuhin o kong may natanggap man akong text e malamang magreply ako at hindi ko naman siya dededmahin. hindi ako bastos!!! tsaka bakit hindi niya ako tinawagan? hindi ba't napaka-unprofessional naman ata na itext mo lang ang empleyado mo?

sabi niya pagiisipan niya raw.. mamaya malalaman ko raw kung AWOL ako o hindi... pucha!!! bahala siya!!!

esmol world

2005-08-28T06:29:00.000+08:00

Aga nang gising ko.. hindi ko nga lam kung bakit? kahit na 12Midnight na ako natutulog basta sumikat na ang araw dumidilat na ang mga mata ko....

Simula na ang trabaho ko sa martes. deployed na kami sa operations. sa madaling salita tapos na ang training. hindi nga ako nakapunta sa graduation namin kasi nagkasakit ako. aba akalain nyo dadapuan din pala ako ng sakit? nanyari lahat nun thursday ng umaga... sa pagkakaalam ko masakit lang yung tiyan ko at nagmamadali na akong umuwi nun. pagdating ko nang bahay at nakaraos na ko sa banyo .. biglang sumakit naman ang ulo ko. sabi ko baka kulang lang ako sa tulog, so tulog naman ako. nagising ako ng bandang 12. kasi namimilipit na ako sa sakit ng ulo ko, at sobrang giniganaw na ako. binili ako ni nanay ng alaxan at ininom ko agad. sabi ni nanay wag na raw akong pumasok kasi nilalagnat ako. nakatulog ako ulit pagkatapos ko na rin kumain ng tanghalian. nagising ako ng 5pm, sabi ko kay nanay ok na ako at pede na akong pumasok, sabi niya wag na lang daw, tumawag o i-text ko na lang daw ang boss ko at sabihing hindi ako makakapasok. sabi ko siguro nga wag na lang, nang makapagpahinga na rin ako. tsaka hindi ako pede maligo, ang baho ko naman ata nun pagdating ko sa opisina kugn papasok pa ako. kaya't hayun text ko si pj at sinabing hindi na ako makakapasok, na naintindihan naman niya.

Kahapon dumalo ako nang binyag ng aking pamangkin si Rona. syempre hindi ko ligtas sa papel ko sa tuwing may okasyon, ang maging isang photographer at tigakuha ang video. maaga pa lang ay pinapunta na ako ni ate son sa simbahan dahil syempre nga naman dapat kumpleto ang kuha ng binyag. dapat din una akong darating sa kainan dahil din sa kailangan makunan ang bisita habang pumapasok. ang nakakatuwa, napagkamalan tuloy akong photographer nung ibang bisita. aba'y sabihan ba naman akong "kunan ko daw silang pamilya?" sabi ko nga sa pinsan ko, pakisabi naman sa kanila kamag-anak din ako. Nginitian lang ako ng pinsan ko. sa buong araw nga nang okasyon e wala akong kuha dahil halos ako lagi ang nasa likod ng camera. pero oks lang!!! enjoy naman ako e.

isa pang nakakaaliw kahapon, balak ko sanang imbitahan si larry na pumunta sa binyag dahil na rin sinabay yung handa ni nanay nung bday nya. pero hindi ko na tinuloy dahil baka hindi rin pumunta o hindi naman magenjoy si larry. ang pucha nang lumingon ako sa bandang cr nung resto may nakitang akong pamilyar na mukha. naglalakad palabas nang banyo si mico kaopisina ko dati sa tridel na barkada ni larry. tinawag ko siya, siguro naka limang tawag ako hindi siya lumingon. nang pagtingin ko sa table na pupuntahan niya nanduon ang tukmol laryuki syempre hindi nawala ang pagmumurahan namin sa isa't-isa. tawa kami ng tawa. sabi ko nga sa kanya buti na lang at nanduon siya at may nakausap ako... iba talaga "esmol world"

timetable.....

2005-08-22T10:02:00.000+08:00

tag-o-mania .. this one comes from jeff (mah artist)

twenty years ago
wala pa akong kaalam-alam nun ... 2 years old pa lang ako nun. baka nun time na yun pinupurga pa ako ng nanay ko.

fifteen years ago
im in grade 2, if im correct ito rin yung time na lumindol sa pinas. buti na lang absent ako nun sa klase. nagiigib ako ng tubig nang biglang umalog ang lupa. nagiiyakan kaming magkakamaganak nun sa bahay.

ten years ago
about to graduate elementary. still undecided kung ano ang manyayari sa buhay ko. all i think at that time is play, play ... and more play. bata pa kasi lolo nyo.

five years ago
i was in college nah... 1st year to be exact. never thought na magiging marketing student ako. ive met new poeple na talaga naman mga astig at hanggang ngayon e kasa-kasama ko pa rin.

three years ago
pa-graduate na ako ng college. nagtratrabaho ako bilang crew ng jollibee. cramming is the right word to decribe this year ... daming thesis at feasibility studies to pass.

last year
i was still in epldt ... up until september wherein i decided to resign and find a dayshift. taon para sa akin para makilala ko talaga kung sino ako. at malaman ko ang gusto ko. november rin na taon ito ipinanganak ang blog ko.

this year
been to 2 companies already. currently im back on a call center but start of the year i was employed as sales executive from a not so known ISP here in the phils.

yesterday
i went to SM with nanay and ate sonia's family. bumili ako ng bagong shoes.

last night
wala masyado nagluto ng dinner, tapos nanood ng live telecast ng pinoy big brother. then sleep....

today
may pasok ako mamaya .. first day. so normal day kapag may pasok at normal routine din.

tomorrow
pasok ulit sa trabaho *sigh*!!!

next year
uhhmmmm.... tough year i guess kasi mayaman na ako!! wehehe

five-ten years from now
resign na ako as an employee at mayroon na akong sarili kong business na talga booming in terms of market and profit status.

kayo naman ....

dada ---> tingnan ko nga ang malupit mong nakaraan

larry ---> tsong siguro naman hindi lang inom ang ginawa mo sa buong buhay mo?

butsok ---> sumusulat ka na ulit so baka naman sakaling masagutan mo ito.

one hell of a good news ...

2005-08-19T11:50:00.000+08:00

as i said on my last post. today should be my last day of work, if i dont passed. but the good news is ... we've been extended for another week and instead of having our off every friday and saturday naging saturday and sunday na. thats make today my 6th day at work. ok naman kasi they are paying us ng doble. dapat lang

ang rason nila kung bakit kami inextend? kasi daw from 30% customer satisfaction. ngayon linggong ito our stat went up to 55%. wowee and for that our coach think na we are doing good and if given another one week extension baka sakaling mataasan pa namin yung mga nasa operations na.

sabi nga nung isang mentor sa amin ... "what a great recovery" at isang linggo lang yung pagitan... san ka pa!!

ako may sakit??

2005-08-16T10:47:00.000+08:00

bakit ganun? hindi kaya't may phobia ako sa pagiging magisa. hindi ko alam at hindi ko maintindihan.

hindi ko kayang umuwi magisa ... hindi ko kayang lumabas o pumuntan ng kahit 1km lang mula sa bahay ng walang kasama. Natatandaan ko pa noon, hindi ko kayang pumunta sa pagupitan ng ako lang. kailangan may kakarag-karag akong isang kaibigan o kaklase bago ako makapagpagupit. ni hindi ko nga kayang pumunta sa mall ng magisa, lalo na ang kumain sa labas. pakiramdam ko lungkot na lungkot ako. na halos kawawa ako at parang may naririnig akong mga tinig na nagsasabing "kawawa naman siya?" ~~paranoid~~ yan ang tamang tawag sa akin.yan din ang turing sa akin ng dati kong kaopisina nang ikinuwento ko sa kanya kung gaano ako ka dependent sa ibang tao. Ni hindi ko pa ngang nagawang manood ng sine magisa e. muntik na, pero hindi ko talaga kaya, kaya't nangulit ako sa mga dati kong kaibigan, ayon nakakuha naman ako ng kasama, kaya lang ang masama dun ako na ang nanlibre kasi napilitan lang yung ugok na samahan ako e tinulugan pa ko habang nanonood nung palabas. *sigh*

maikwento ko lang yung 'bago-bagong pangyayari sa aking di maintindihang paguugali. nagkayayaan kaming makakaopisina sa client logic na magbreakfast sa likod ng IS sa may ortigas. kahit na malayo-layo sa opisina, oks lang naman kasi may tsikot yung isa kung kasama. apat kaming natuloy. si jenny, si potipot, ako at si PJ. nung uwian na heto hindi na naman ako mapakali. nagiisip ako kung kanino ako sasabay. kay jenny?? malamang hindi pede kasi ihahatid siya ni PJ. kay potipot?? medyo malabo kasi sa makati siya nakatira sa QC ako. taliwas yung daan namin.

tanong nyo kung kanino ako nauwing sumabay??? OO kay potipot!! tanga ba? oo na realized ko na lang na napalayo pala ako ng sobra nung nandun na ko sa makati at pasakay na nang dyip papuntang LRT station.... *sigh* ano b yan???

"AUTOPHOBIA = refers to an abnormal and persistent fear of being alone or of oneself."

dagok!!! boink

2005-08-15T10:15:00.000+08:00

binigyan kami ng taning sa kompanya, buong batch namin. pag hindi daw namin na meet ang nakaset na standards nila ay wala na silang magagawa kundi paalisin kami.

hindi ko alam pero malaki daw kasi ang naging papel namin sa pagbaba ng "metrics" ng kompanya. lalo na't kung Customer Satisfaction ang pauusapan. 74% lang naman ang nais na makuha o ang target ng site. pero sa nakalipas na buwan pumalo ng 50% mahigit ang aming metrics. malaking porsyento ng pagbagsak ay dahil sa amin mga nasa transition team. sabi nila 30% ang nakuha ng buong batch namin.

biglang pampalubag loob, ini-extend kami ng isa pang linggo, pagbibigay pagkakataon na rin daw pa ra ipakita namin na karapat-dapat kami... sabi pa nga ng coach ko nakiusap lang daw siya sa site VP namin kaya't pag hindi pa rin kami pumasa wala na siyang magagawa, dahil yun ang kondisyon ang paalisin kami.

basta ako isa na lang ang nasa isip ko. "make or break" week ko ito. kung hindi pumasa ibig lang sabihin nun hindi ito para sa akin. pag pumasa edi SWERTE!

bakit kamo ako hindi nakakapagblog???

2005-08-13T07:51:00.000+08:00

*hikab* Goodmorning my blog!!! pucha mahigit isang linggo na kong hindi nakakapagsulat sa aking munting tahanan ahh... huh?? bakit kamo? pano ba naman ang "lolo" nyo paulit-ulit na lang ang araw. heto ang detalye:

- uuwi nang alas 7 ng umaga, pero madalas nagoovertime pa nang 1 oras sa kadahilanang kailanagan namin magmeeting pa, yung bang ireremind ng boss mo sa iyo yung lahat ng pagkakamali mo. tapos bibigyan ka ng date na kailangan pagnarating mo yun hindi mo na ginagawa yung katangahan mo.

- by 8:30am, kung hindi kumakain kami ng mga kaopisina ko sa jollibee o mcdo (kung minsan istarbak pag may pera) e nagaabang na kami ni jay-jay ng bus sa tapat ng megamall papuntang fairview.

9am - bababa ako ng kamias at sasakay ng dyip papuntang welcome rotonda. malamang makakatulog na naman ako sa biyahe. hindi ko lam pero enganyong-enganyo akong matulog kapag nasa dyip. yung bang kakaibang sensasyon na umaalog. pakiramdam ko hinehele ako. patok yun!!! malamang makakatulog ako. pero nadala na ko ng isang beses, nung lumagpas ako at umabot sa UST. pucha nahiya ako sa ibang pasahero. isa na ring dahilan na mas pinipili ko na lang magdyip ngayon keysa sa FX. kasi sa dyip pahinto-hinto medyo nagigising ako.

9:30am - nasa bahay na ko nyan. bibili ako ng ulam kay aling selya, dahil malamang ala akong kakainin sa bahay. madalas gulay ang binibili ko, bukod sa sustansya at mura. paborito ko talaga ang gulay (mabuhay kayo gata) wehehe

10am - nanood ako ng "beyblade" habang kumakain. pagkatapos papalipas oras nagbabasa ng kung ano-ano hanggang makatulog.

11am hanggang 7:30pm - tulog ang lolo nyo!!!

7:30pm - babangon kahit na masakit sa ulo, kakain ng hapunan. maliligo at magbibihis papuntang trabaho ulit.

8:45pm - pasakay na ng dyip papuntang munoz. makikinig sa mga tsismisan ng katabi. wehehe

9pm - nasa mrt station na ko ng north avenue. titingin-tingin sa mga pumapasok. nagbabakasakaling may makasabay na kakilala.

9:30pm - bababa ng ortigas station, maglalakad pupuntang emerald avenue. nagdarasal na wag sanang umulan kasi ayokong mabasa yung payong ko sa bag. wehehe..

yan lang naman ang pinagkakaabalahan ko ngayong mga nakalipas na linggo... tingin nyo?? masaya ako???

lets talk about the past

2005-08-06T06:25:00.000+08:00

nanood ako nang "fight club" kagabi. actuallly matagal ko nang naririnig sa dati kong kaopisina na maganda yung movie, pero nun nagtanong ako sa video city dito sa amin, ala na raw sila nun kopya nung movie.

so last night nung buksan ko yung tv ang nagtune in ako sa channel 23, sakto magsisimula pa lang yung movie.

sa mga hindi pa nakapanood, tungkol ito sa isang lalaki na hindi makatulog at nakaroon ng alter ego nang hindi niya alam.

napaisip ako, pagkatapos na napakagandang palabas na ito. na hindi kaya minsan e may mga desisyon ako na hindi naman talaga ako aware?

na yung alter ego ko ang nagdedesisyon para sa akin?

ilan kayang ako ang meron sa sarili ko?

this what makes my work so interesting

2005-07-30T06:35:00.000+08:00

ISA MUNANG PATALASTAS:
my trainor let us watch this flash animation ....

paki --click ETO

hindi ko alam kong ngingiti ako o maiinis ako sa palabas na 'to
bahala na kayong humusga.

UPDATE!!!

2005-07-28T09:48:00.000+08:00

hindi ko pa nga pala nablo-blog. mahigip dalawang linggo na akong nasa "transition bay" sa opis. ibig sabihin nun, tapos na ko sa 1 month tech training. 3 buwan kami mamalagi sa deparmentong ito bago sumabak sa "operations"

nagpalit na rin kami ng shift, kung dati e 9pm hanggang 6am kami. ngayong nasa "transition bay" na kami, ang pasok ko na ay 10pm hanggang 7am. isang oras lang naman ang nabago.

sa unang linggo ko sa "transition bay" ginunugol namin ang 5 oras para sa intensive technical training (o isa lang naman review ulit) at yung natira ay tumatanggap na kami ng tawag. opo, nagsisimula ko nang gamitin yung mga nalaman ko sa training. it between those 9 hours is our 1 hr lunch, and 2 15mins break.

ikalawang linggo, mahigit 6 na oras na kaming nakababad sa telepono at tumutulong sa mga american dell users. 2 hours na lamang ang inaalay namin para sa review at iba pang detalye ukol sa polisiya ng opisina.

masasabi kong pinaghalong, tuwa at pagkapraning ang trabaho ko. hindi biro, bukod pa sa puyat ako ay hirap kang makaresolba ng isang problema. lalo't pat hindi ko naman talaga linya ang computers. at una't sapul customer service at inaplayan ko, hindi ko alam kung ano nakita nila sa akin at ginawa akong tech support. iniisip ko na lang, may nakalaan para sa akin dito kaya ako nandito ngayon.

laking tuwa ko na kapag nasusulosyunan ko yung problema ng customer. lalo pa't tuwang-tuwa yung customer dahil sa wakas nawala na ang problema nila. ganun pala ang mga amerikano? masasabing sana'y sila sa mabilisang takbo ng buhay. ayaw na nila pang ipabukas ang pede naman magawa sa ngayon. hindi sila naghahanap ng dada, gusto nila ay kung ano ang iyong magagawa.

ganun man, higit pa rin nangingibabaw tayong mga pinoy, sapagkat ang hindi nila alam e, pinoy ang kausap nila sa kabilang linya at tumutulong sa kanila ... wehehehe

back from the grave

2005-07-27T15:43:00.000+08:00

*phew* been one week i think since my last post. wala na talga lupaypay na ko. sobrang pagod ako sa trabaho ko. *sigh*. i even missed reading post of my fellow bloggers. malaki na siguro mga namiss ko dun sa mga kwentohan. tulad na lang sa mga:

- inuman at kwentong gimik ni ka larry

- mga munting pangarap ng magaling na blogiristang si barenaked

- kwento nang isang magiging ina na nasa europa na si analyze

- ang paglipat ng aking kaibigan sa numero treseng bahay na si knoizki

- buhay ng isang filipinang nakikipagsapalaran sa buhay maynila na si san

- hinanaing nang nagiisa kung dalagang pamangkin sa texas na si yeen

- si pareng watson at ang kanyang unika ihong si jolo

- at marami pang iba .... (naway'y hindi magalit yung hindi ko nabanggit)

namiss ko talaga ang pagblo-blog. namiss ko ang pagbabasa ng inyong mga entry. paminsan-minsan pumupuslit ako sa opisina ang tinitingnan ang blog nyo. pero hanggang dun na lang yun. kasi patago ako. hindi tuloy ako makapag iwan ng kahit na maliit na mensahe na dumalaw ako.....

let me know who you really are???

2005-07-19T10:37:00.000+08:00

i was tagged by " the very happy mommy analyse " .... so i tagged along ....

What are the things you enjoy, even when no one around you want to go out and play?

simple lang .. i enjoy surfing the net specifically blogging. natutuwa nga ako, kasi i checked my blog first before my email. wherein before i usually go to my email accounts before doin anything else. ngaun... aba blog muna!!! first priority ko yun pag nasa net. kahit saan ako mapapad na may inet hala blog agad, either post an entry or go bloghopping.

i also like watching movie, lalo na yung mga feel good and really funny movies like john q, pay it forward, jerry mcguire at yung series ng mga comedy movie ni ruffa mae quinto (namely booba, super b at masikip sa dibdib) minsan nga kahit puyat ako galing work basta may maganda cd sa house, pinanonood ko muna bago ako matulog .. last movie i'd watched War of the worlds, fantastic four and mr and mrs smith

What lowers your stress/blood pressure/anxiety level? Make a list, post it in your journal…

stress:
listening to music, currently i liked "hale's" music or makinig dun sa mga nadownload kong mp3. mahilig ako sa rnb, alternative, accoustic at sometimes pop. sabihin man nilang korni .. wala akong pakialam.

minsan if i got time, money and a friend. i play badminton... one way to relieved stress at ilabas lahat ng galit ko sa mundo.. wehehe

blood pressure:
mataas naman ang tolerance ko e.. wag lang talaga yung aasarin ako sa maling oras... may pagka moody kasi ako e.. wag mo na muna akong kausapin kapag bad trip ako. kasi makakatikim ka talaga... pero rare naman ako mag inarte (madalas akong sabihan ni dada na "ang R.T ... R.T. mo) alam yan nang mga close friends ko..

anxiety:
minsan as simple as taking a deep breath and thinking na all of these will passed. ok na ko dun... kaw naman kasi gumagawa nang ikakapangit ng araw mo...

and also it help sometimes to share your grievances with some of your close friends, para may karamay ka. wag nga lang dun a mga tsismoso't tsismosa ahh?? mahirap na. baka mas nauna pa yung kapitbahay mo sa mga desisyon mo sa buhay.

and last, i played with my pamangkin's... yun makita mo lang silang makulit at ang lilikot. makes you think na " hayy sarap talaga ng buhay "

…and then tag 5 friends and ask them to post it in theirs.

Larry:
i wanna know kung anong kabalastugan ang isusulat mo..

DaDa:
i really liked the way you write ... so i wonder kung ano ang sagot mo...

Bare:
such a darlin and a good writer. now let me hear your sensitive side...

K:
nakilala lang kita sa blog... and it seems like i known you for so long.. share yourself to us by answering this questions...

San:
kapareho ko 'to e lagi rin puyat.. so tell me your secrets...

hello lucky!!!

2005-07-17T11:01:00.000+08:00

on my way home last night from ponyang's house i tooked a jeepney ride from frisco to our place. its 15 mins before midnight and i was really scared, coz im not used to going home that late without a company.

on the jeep i was with people who looked very tired, but something really catches my eye, and that was the three kids that was in front of me (two boys and a girl). the girl is holding a nuts packed in small plastic, i think she was selling it. the older boy was holding a plastic as well, containing broth of some sort (it may be chicken or beef) i assume that would be their dinner.

that particular scene made me realize these things;

- how lucky i am that once i got home ill be lying down on a comfy bed, with pillows and sheets.

- how lucky i am that i was able to eat more than three times a day and sometimes even not finish it.

- how lucky i am, that ill be able to take a cab ride whenever im tired.

- how lucky i am that whenever im bored, i got my computer and ps2 that i can play with.

- how lucky i am that i got the chance to go to a mall, eat on some resto, drink coffee on an expensive brewing house etc.

- how lucky i am that i grew-up with proper education and having a job that really makes me earn good money.

- how lucky i am that i have such simple things like water, shelter and clothing.

these is all have, but still most of the time i will not feel that what i have is enough. made me think last night that i should be more than happy with what i have right now. i should learn to be contented on what's it front of me and be very thankful that i have it rather than nothing at all....

here's what i wanna say to you "MY TRAINOR"

2005-07-14T05:06:00.000+08:00

- its not our fault, that we are late in regards to our lesson.

- you should also think why arent we reading it in advance.

- why not asked yourself if we are still interested or not?

- is that the way you motivate your class by giving "THREATS?"

- think that it is also your fault if some of us wont pass.

- arent you asking yourself on why are we always feeling sleepy and bored? but whenever were outside the training room, were all hyped?

- have you tried listening to yourself?

- it seems you are very interested bout the things you discuss. have you by any chance think if we are too?

- all you do is READ, READ AND READ ......

here are some pictures of my classmates wearing the terrorist theme:

1st photo from left; jennie and ,meah2nd photo; meah and me3rd photo; jennie, potpot and meah

nah.. not again

2005-07-12T23:34:00.000+08:00

ive been lacking sleep for 2 days. sobra kasing init sa bahay, nung monday i only slept from 8 to 12 pm after nun hindi na ko nakakatulog ulit.

pakiramdam ko parati pag nakahiga na ko, parang may katabi akong isang lumalagablab na "bonfire." dagdag pa na yung likod ng AC ng kapitbahay namin e nakatutok sa bintana ng bahay namin. how i wish may AC kami. ahhhh , so what i usually do, kapag tirik na si haring araw, ill get out from the bed . .. bring a pillow and sleep downstairs instead. and problema nun, maingay naman. kasi si nanay nanonood ng "wowowee" ... damn no choice talaga.

yesterday,duon muna ako umuwi sa bahay nila ate sonia kasi gusto kong dalawin si baby rona and also para makatulog ako nang mahaba. pero hindi rin pala, kasi dumalaw din sila nanay, ate pen, ate felicing at si makulit na aaron. kaya yun hindi rin ako masyadong nakatulog..... *sigh*
malas talaga.... sana bukas makatulog na ako ng maayos. :(

akalain mo??

2005-07-11T15:14:00.000+08:00

just checked my "site meter" akalain mo naka 500 views na ko ... wipeeee!!! salamat sa mga blogfriends ko!! *hikbi*

my pers time

2005-07-08T04:27:00.000+08:00

as our theme for today, we been asked to wear a terrorist attire. hindi ko alam kung anong pumasok sa kokote ng mga kasama ko at yung ang naisipang isuot.
kahapon nang umaga, 40pesos na lang ang natira sa wallet ko. e badtrip yung pagtaas, ng pamasahe. (pero sabi nga ni bare, di ko pede magreklamo kasi di naman ako bumoto) wehehe *ayoko atang mabatukan*.

naguguluhan kasi ako yung iba, naniningil ng may increase yung iba naman hindi. let me sight an example: before when i take a bus from ortigas to munoz, ordinary fare will be for 13.00 only pero after the increase, they usually asked for either 16 or 18 pesos. so hassle sa pagbubudget ko. dahil hindi pare-pareho everyday. hirap naman magtanong dahil, ikaw pa minsan ang lumalabas na masama, at pagdudukdukan pa sa iyo yung fare matrix sheet nila. ~~LECHE~~

ayon balik ulit nung umaga, para makatipid, nakisakay na lang ako sa opismate ko na malapit lang pala yung bahay sa amin. e may motor siya, so umangkas ako. e pucha, pers time ko ang sumakay ng motor. pare!!! nakakatakot. ang higpit nga ng kapit nun kaopisina ko e. tapos madiin na madiin ang pagkakaupo, para secured. kasi kung ano-ano yung mga aksidenteng pumapasok sa isip ko. kesa mahulog ako, mahagip ng truck o kaya bumangga kami sa paparating na sasakyan. another reason, mahirap pa lang makipag-kwentuhan habang nakaangkas, bukod sa hindi kayo magkarinigan .. e yung laway nung driver dadampi sa mukha mo. *airwind punas ng laway*.. so those are the things you should consider before taking a ride from a motorcycle.

to end this, i was wearing my old fatigue pants thats smells like its been inside our "baul" for ages" and a black shirt.... im out

my fear!!!

2005-07-07T03:11:00.000+08:00

sleepy, its 3AM here. still in training room. while we are still on breaks, ill take the time to make an entry for my blog. its been a while since my last entry, and as much as i would like to make one. i just cant .... kalaban ko yung puyat!! one thing that bothers me and also the thing that i dont want to happen. e yung PUMAYAT!!! mukha kasi akong "praying mantis" pag payat wehehe.. no joke, if you will only see me was i was still in highschool, di talaga ako mukhang tao. i might even qualify for being a so called malnourished kid. hehee. may isa ngang instance wherein, my college barkada and i was browsing for photo albums at my house. pucha sabi niya sa akin mukha raw akong galing probinsya. HUWAT!!! but so true ... kahit ako natatawa sa sarili ko. ~~demonyong yun!~~ balak ko nga sunugin na yung mga photo's na yun e, para hindi na makita ng mga magiging anak ko. wehehe. if your interested of seeing it, (no larry i wont post it on my site .. NEVER) wehehe.... di na nga akong mukhang kagalang-galang ngayon, baka mas lalo pa pagnakita nyo yung dati ko itsura.
i weight 131lb right now, before i tip the scale at 125lb. im not planning to get really fat naman, just that i like myself more now than i was then... dapat lang
so what i normally do is, eventhough i get home at 8am. i try not to miss eating breakfast before i sleep. tapos ill always tell nanay to wake me up kapag lunch time na. tapos tulog ulit, then wake up at 6:30pm to eat dinner and prepare to go to work. and lastly, im starting to take my vitamins again and drink milk.... wehehe mahirap ng magkasakit!!!

hyper ... gising mula umaga hanggang gabi

2005-07-01T09:20:00.000+08:00

first week of tech training is already over *phew* ... 3 linggo pa ang susunod. good news, i passed the first week. all of us should get atleast 80% grade for these first week. i did 89%, wippie .. not bad at all. we are 17 in the class, im second sa pinakababa. jennie my new found friend got the highest grade of 98%. they based our grades on all of our tech exams which will includes policies, tools navigation & last basic troubleshooting.

natutuwa nga ako e, kasi lam ko na yung mga parts of the computer (both internal at external) . e dati rati banong-bano ako pagdating sa computers. pano ba naman sa skul namin nung college 1:5 ang ratio namin sa computer lab subject. pano ka ba naman matututo nun?? buti na lang din binilhan ako ng mabuti kong ate ng pc... salamat ulet!!! wehehe. isang malupet na achievement na yung nakapasa ako. takot pa nga ako kanina, kasi sa last exam ko nakakuha ako ng 60% (passing is 80%), masyado kasi akong naging kampante sa sagot ko. *sigh* kung medyo pinagisipan ko pa, baka mataas pa sana sa 89% ang grado ko, pero ok lang!! sabi nga nang iba kong kasama "as long as you passed, you should be happy." kaya naman sobrang saya ko na rin.... hope sa mga susunod na araw pumasa pa rin ako....

mamaya 2pm punta ko ng tridel kasi i have to get my employment certifiacte at clearance, sana nga bigyan rin nila ako ng backpay ~~asus~~ pucha magkikita na naman kami nila larry at mico. miss ko na 'tong mga tukmol na ito e.... hehehe .. o siya pahinga muna ko.

what will i be tomorrow??

2005-06-30T09:46:00.000+08:00

just got my first salary today from my new job. yipee!! it was just enough for me to give some money to nanay and to have baon for 2 whole weeks.

as a treat to myself , pinakain ko sarili ko sa starbucks bago ako umuwi. nagkayayaan na rin kasi kaming kumain, so i said why not?? tutal first sweldo ko 'to, konting luho man lang. wehehe.

im also planning to buy shades kasi i really need it, masakit sa mata paglumalabas ako ng opis.. yung liwanag nakakasilaw lalo pa't puyat ako. nasira ko kasi yung dati kung shades, dahil sa katangahan ... naupuan ko, ayun warak!! wehehe. bibili ako yung mura lang pero matibay, at yung babagay din naman sa akin.

wala ako ngayon malalagay na pera sa bank ko, pero i already told myself na next cut off, ill spare atleast 1K para doon.

i also thought of budgeting myself again ... sabi ko nga i will only bring 100pesos na baon everyday sa work, anyway wala naman akong masyadong nabibili, kundi yung lunch lang sa amin pantry na 50 pesos lang naman. bukod dun napupunta na lahat sa pamasahe ko. kung may tira man nauuwi na lang sa pagbilibili ko ng makokutkut. *sigh* hirap talagang mag-trabaho??? phewww...

x's

---dun sa mga bumati sa new lay-out ko... thanks so much poh!! courtesy po yan ni jeff...... :)
---ate, yeen .... bad news namatay na si chubby yesterday ... :(

My Frustration

2005-06-27T18:25:00.000+08:00

noon pa man pangarap ko nang maging isang magaling na scriptwriter, bukod pa sa kadahilanang banas ako pagnakakapanood ako ng tagalog movies, pakiramdam ko kulang o di sapat ang pagkagawa nito. kung baga sa ulam, kundi maalat e walang kalasa-lasa. eto ang mga draft o istorya namumutawi sa labi at utak ko.....

Pamagat ng Pelikula: "Reincarnation"
Uri ng Pelikula: Thriller/Suspense

magsisimula ang istorya sa isang batang babaing walang awang ginahasa at pinatay ng isang grupo nang kalalakihan .... lilipas ang panahon at hindi masusulusyunan ang krimen. may isang babaeng nag-ngangalang maria ang maaksidente, at dahil doon ito'y magpapabalik nang kanyang alala .... alaala nung buhay nya bago pa siya makilalang si maria. malalaman niyang dati siyang estudyante at ginahasa at walang awang pinatay ng isang grupo ng kalalakihan. ang masama pa nito e nakikilala nya ang mga taong pumatay sa batang iyon.....

yan lang muna kasi hindi ko pa rin masyadong napgiisipan ng mabuti .... marami pa kong storya na gusto kong isulat.. next time share ko ulit..... wehehehe ... nawa'y naintindihan nyo yung storya??

AirWind

Binyag ni Jam

Trinoma with College friends

Baguio Trip

Deviant

Update!

Truth or Dare

Juvenile

Happy Birthday Nanay

Photo Ops

Photo Manipulation

Pilipinas Kong Mahal?

Fun Post

Everybody is talking about Frank

Tagging Along

Confession Session

Blabber

TV-holic

Tropahan - Kembotan

What's with the name?

Ilocos Trip Day 5

Ilocos Trip Day 4

Ilocos Trip Day 3

Ilocos Trip Day 1-2

Here's to You

Tag Action

Im Home

Migration

A Love Story (REVIEW)

Ma-mimiss kita Kaibigan ko

Kwentong Pasahero

Yun oh!

Pinoy Ako!

Summer '07

Nagpapasalamat

Yun na nga PT.3

Yun na nga (2)

Yun na nga

Kamusta Ka Naman?

Cha - Cha (sia-sia) papasok na ko

Sa Wakas

Pricked me i might be Dreaming

Yoko nga!

Unlimited Text

Deep Sleep

Weeky -- wekky Wild wild

This is it

A DAY IN THE LIFE OF A DUBAI EXPAT

- B L A N K -

Buhay ka pa pala??

Eto Na Yun

I Never Thought It Will Be Like This

Di Ko Ipagpapalit

Hirap pagkatapos ng Sarap

Who Needs New Year Resolution...

Playing with the Camera

Kakaibang Noche Buena

A Different Kind of Christmas List

Talking to Myself

This Gives me an Idea

R.E.S.P.E.C.T

Behind All the Happiness Lies the True Meaning of Life

Ang Pagdadalaga ....

Ku Ku Kuro Kuro

F W E N S H I P

Wicked??

When was the last time???

Tell Me If U Can Take This

Gising Buong Magdamag

call me pathetic if you like ....

T.L ako sa iyo

for you i will ... *sigh*

yuhoooo!!!

mahirap maging artista

Meet my new team

missing you

shopaholik

usapang mabait

isa munang patalastas

FOB

for you i will ... sigh

dagok!!! boink